ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٤٠٥ - ٣٨ سوره ص

١٩- و مرغان از هر سو با نغمه خوش داود مناجات كرده براى ذكر خداوند تعالى جمع كرديم كوه‌ها و مرغان تماما ذكر داود را ذكر كرده با او هم‌آواز مى‌شدند.
٢٠- (يا محمد) سلطنت داود را نيرومند ساخته جميع سركشان تابع او شده و زيردست گشتند و به او قوه درك حقايق و تميز حق از باطل عطا كرديم، حقيقت هر شيئى را درك كرده در حكومت شرع و امور سلطنت بين حق و باطل فرق گذاشته از روى عدالت حكم مى‌كرد.
[توضيح: يكى از سركردگان قشون داود به نام اوريا، زنى را براى خود خطبه (نامزد) نموده بود بعد از خطبه او، داود آن زن را براى خود خطبه (خواستگارى) كرد طايفه زن اوريا را ترك كرده او را به داود دادند صدور چنين امرى از پيغمبر مانند داود بسا امر قبيح به نظر مى‌رسد (در شريعت اسلام بعد از خطبه، يعنى خواستگارى زنى به شخصى، به شخص ديگر جايز نيست كه به خطبه او داخل شود مادامى كه او را رد كنند) آنچه معلوم است داود (ع) به خطبه قبلى اوريا عالم نشده اقدام به خطبه آن زن نمود اين مطلب براى بزرگان قوم گران آمد زيرا داود داراى چندين زن بود جايز نبود كه زن مورد نظر ديگرى را بخواهد از اين جهت دو نفر نزد داود رفته در قالب ديگرى اين مسئله را از او سؤال كردند داود متوجه خطاى خود شده متنبه گرديد مدتها گريه نموده توبه و انابه به درگاه الهى كرد تا خداوند تعالى توبه‌اش را قبول نمود (بعضى از علماى تفسير درباره داود سخنان دور از عدل و انصاف كه درباره ادنى شخص سزاوار نيست گفته‌اند ذكر آنها را در اين كتاب لايق نديده قلم را از آن نگه داشتيم هر كس بخواهد مطلع شود به ساير كتب تفاسير رجوع كند. حضرت على عليه السّلام فرمودند هر شخص قصه داود را مانند حكايت و قصه گويان بازگويى كند به آن شخص صد و شصت تازيانه حد جارى مى‌سازم (حد افترا به انبياء يك صد و شصت تازيانه است) خداوند تعالى ضمن آيات شريفه زير به طريق كنايه همين مطلب را خبر مى‌دهد. فرمايد:] ٢١- (يا محمد) آيا خبر اهل دعوى به تو رسيده است كه با هم نزاع و مخاصمه كرده از ديوار بالا رفته و در معبد به حضور (داود) داخل گشتند (البته اين خبر به تو نرسيده گوش بده تا اين قصه را براى تو بيان كنم بديهى است كه به شنيدن اين خطاب شخص مشتاق مى‌شود تا قصه را بداند رسول خدا نيز منتظر شنيدن قصه داود شده علاقمند و منتظر شد حضرت داود در معبد خود به تنهايى مشغول عبادت بود در غير وقت اجابت چند نفر ناگهانى نزد داود داخل شدند).
٢٢- همين كه آن اشخاص در غير موقع بغتتا نزد داود داخل شدند داود از آنها ترسيد كه مبادا براى قتل او بدون اذن داخل شده‌اند، همين كه بر آنها خوف داود معلوم شد گفتند خوف نكن ما با هم مخاصمه نموده بعضى به بعضى ديگر ظلم كرده‌ايم نزد تو براى مرافعه آمده‌ايم، به حق و عدالت بين ما حكم كن در حكم خود از حق كنار مشو و ظلم و جور منما، ما را به وسط راه حق دلالت كرده حكم حق واصل را براى ما بيان كن (داود فرمود سؤال شما چيست بيان كنيد).
٢٣- يكى از آنها گفت اين برادر من است، اين نود و نه گوسفند دارد من فقط يك گوسفند دارم، برادرم به من گفت كه آن يك گوسفند را نيز به من بده و مرا كفيل امر آن بكن تا تعداد گوسفندان من صد تمام شود. در گفتگو بر من غالب شده آن يكى از من گرفت در اين باره بين ما حكم كن.
٢٤- داود بر آن شخص جواب داده گفت اگر صورت مسئله به شرحى است كه بيان كرديد حقيقتا برادر تو تنها گوسفند تو را براى تخليط با گوسفندان خود از تو مطالبه كند به تو ظلم كرده است، در حقيقت اكثر شركاء بعضى به بعض ديگر ظلم مى‌كند مگر اشخاصى كه به خداوند تعالى ايمان آورده و عمل صالح بكنند تعداد آنها هم كم است و كم بودنشان مورد تعجب است، زيرا مؤمن بايد زياد شود ولى بر عكس شده است (بعد داود به برادر او گفت چرا گوسفند او را به زور مى‌گيرى گفت مى‌خواهم عدد گوسفندم صد تمام شود داود به او جواب داده گفت اگر اين عمل از تو صادر شود به دماغ و پيشانى تو زده مى‌شكنم آن شخص به رفيق خود نظر كرده تبسم نموده گفت اى داود به شكستن پيشانى و دماغ تو مستحق و سزاوارترى بايد پيشانى و دماغ تو زده شود آن وقت داود ملتفت شد كه مقصود آنها مرافعه نيست بلكه اشاره به عمل اوست كه نامزد اوريا را خطبه نموده چنان كه خداى تعالى ضمن آيه فرمايد (يا محمد) داود از سخنان آنها يقين كرد كه ما او را به بلايى مبتلا كرده‌ايم خواستگارى نامزد اوريا عمل خلافى بود كه از او صادر شده (داود) از پروردگار خود طلب مغفرت كرده جهت توبه به نماز مشغول شد در نماز به سجده افتاده از عمل خود به خداوند تعالى رجوع نمود.
٢٥- همان خطا را به سبب توبه به داود بخشيديم، بعد از اين بخشش براى داود نزد ما تقرب بوده و در آخرت سرانجام نيك است.
٢٦- (يا محمد) بعد از آن به داود خطاب كرده گفتيم اى داود به سبب اقرار به گناه و توبه كردن تو را روى زمين جانشين خود كرديم پس بين مردم به حق و عدالت حكم كن، اى داود در هر امرى ما را ملاحظه كرده تابع حكم ما شده تابع خواهش نفس خود مباش تبعيت از خواهش نفس تو را از راه الهى كنار مى‌سازد، اى داود در حقيقت اشخاصى كه از حكم شريعت و دليل عقل كنار افتاده تابع خواهش نفس اماره شده‌اند و از اين جهت حساب روز قيامت را فراموش نموده‌اند براى آنها عذاب شديد آماده است.
٢٧- (يا محمد) آسمان و زمين و هر مخلوقى را كه در ميان آنها است باطل و عبث خلق نكرده‌ايم بلكه همه را از روى غرض صحيح و روى حكمت خلق كرده‌ايم خصوصا نوع بشر را خلق كرده آنها را از ساير مخلوقات به وسيله عقل شريف تميز داده‌ايم تا به عظمت و قدرت ما تفكر كرده ايمان را بر كفر و توحيد را بر شرك اختيار نمايند، ظن و گمان كفار اين است كه مخلوقات عبث و باطل خلق شده‌اند براى آن كفار، از آتش جهنم عذاب باشد.
٢٨- (يا محمد) اگر به گفته كفار اين مخلوق عبث و باطل خلق شده باشند بايد اشخاص خوب و مؤمن و دارندگان عمل صالح را در روى زمين مانند مفسدين و مشركين قرار بدهيم آيا چنين عملى به‌