شد. يكى از سه سنگ را به فلاخن گذاشته به سر جالوت زد. همان دم جالوت از اسب افتاده هلاك گرديد. قشون او تمام فرارى شدند و تداركات او بهره بنى اسرائيل گرديد چنانچه ضمن آيه فرمايد:] ٢٥١- پس بنى اسرائيل قشون جالوت را به اذن و يارى خداوند تعالى شكست دادند (و داود جالوت را بكشت) خداوند تعالى به داود هم پادشاهى و هم پيغمبرى عطا فرمود و به داود خداوند تعالى از هر علمى كه مى‌خواست تعليم فرمود. اگر خداوند تعالى بعضى از مردم را به توسط بعضى ديگر دفع نمى‌نمود، احوال زمين فاسد شده منفعتش باطل مى‌شد (زيرا در موقع فساد، برداشت منفعت از زمين مقدور نيست) لكن خداوند تعالى به سبب داشتن تفضل و احسان به تمام عالم از روى زمين فساد را قلع مى‌نمايد، تا مردم از زمين منفعت بردار شوند.
٢٥٢- يا محمد: مراتب مذكوره از آيات خداوند تعالى مى‌باشد كه به حق بر تو تلاوت مى‌شود. در حقيقت تو از انبياى مرسل هستى، رساندن اين اخبار به مردم با عبارات فصيح بدون خواندن، براى حقانيت تو دليل محكم مى‌باشد.
٢٥٣- يا محمد! اين پيغمبرانى كه قصص آنها براى تو ذكر مى‌شود، بعضى از آنها را بر بعض ديگر برترى داده‌ايم. از آن انبياء بعضى هستند كه خداوند تعالى با او بدون واسطه تكلم كرده (مثل موسى عليه السّلام و درجات بعضى ديگر را از جميع انبياء بالا برد) (مثل ابراهيم و فرزند او حضرت محمد بن عبد اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله كه خداوند تعالى مرتبه او را از جميع پيغمبران ما فوق قرار داده، و مثل قرآن كتابى به او عطا فرموده است كه مانند او را به هيچ پيغمبر نداده است) به عيسى پسر مريم معجزات آشكار داديم، به روح پاك و مقدس او را مؤيد و منصور كرديم. اگر مشيت احديت علاقه مى‌گرفت، آيندگان پس از فرستادن پيغمبر و معجزات آشكار از جنگ كردن با هم جبرا و قهرا ممانعت مى‌شدند (معهذا باز اختلاف كردند. در صورتى كه نمى‌بايست خلاف بكنند و بايد تابع دلايل شده و به انبياء ايمان مى‌آوردند. لكن با بودن دلايل آشكار اختلاف و نزاع نمودند خداوند تعالى انسان را در هر عمل فاعل مختار خلق فرموده، از اين جهت آنها را از نزاع كردن با همديگر مانع نگرديد) از مردم بعضى به خداوند تعالى ايمان آورده، برخى كافر شده با هم نزاع نمودند.
اگر مشيت خداوند تعالى علاقه مى‌گرفت، مردم با همديگر نزاع نمى‌كردند (فاعل مختار بودن مردم را در اعمال خود جهت تأكيد تكرار فرمود) لكن خداوند تعالى هر چه اراده كند بجا مى‌آورد، نزاع كردن مردم با همديگر اراده خداوند تعالى را تغيير نمى‌دهد.
٢٥٤- اى ايمان آورندگان! از آن چيزهايى كه به شما روزى داده‌ايم، به دين و ملت كمك كرده و انفاق و احسان بكنيد. اين انفاق و احسان را قبل از آمدن روزى بكنيد كه (روز قيامت) در آن داد و ستد ممكن نيست، تا قادر به احسان باشيد، و دوستى هم نيست تا به سبب دوستى ايرادگيرى نشود، و كسى هم نيست كه براى شما شفاعت بكند تا عذاب نشويد. ترك كنندگان احسان و انفاق در راه دين و ملت كه احكام الهى را اطاعت نكرده و كفر ورزيده‌اند، علاوه بر كافر بودن ظالم هستند (مخفى نماند هر كافرى ظالم است. پس اگر كسى اضافه بر كفر ستمگر نيز باشد، جمع بين دو ظلم نموده آيه شريفه دلالت دارد كه ترك كنندگان احسان و انفاق از اشخاص غنى به صفت ظلم و كفر متصف‌اند، خصوصا ترك كنندگان احسان واجب (زكاة).
[توضيح: آيه شريفه آتى الذكر را آية الكرسى مى‌گويند چندين حديث از رسول اكرم درباره فضيلت اين آيه وارد شده براى تبرك دو حديث نقل مى‌شود رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله به على عليه السّلام فرمود يا على به اولاد و اهل و عيال و قشون آية الكرسى را تعليم بكن زيرا هيچ آيه‌اى نازل نشده كه از اين عظيم‌تر باشد اين آيه جامع صفات كماليه الهى مى‌باشد روزى اصحاب پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله درباره سوره‌هاى قرآن و آيات آن صحبت مى‌كردند كه آيا كدام سوره يا آيه افضل است على عليه السّلام فرمود از آية الكرسى غافل نشويد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود: افضل كلام‌ها قرآن است. افضل قرآن سوره بقره است، افضل سوره بقره آية الكرسى است.] ٢٥٥- معبود به حق، خداوند تعالى است. جز او معبود به حقى نيست، هميشه زنده و باقى است. ذات پاكش فناپذير نيست. به تدبير امور خلق و محافظت آنها هميشه قائم است، هرگز ذات پاكش را چرت نمى‌گيرد (چرت حالت سستى بين خواب و بيدارى است) و خواب نيز به ذات پاك مقدسش راه ندارد (زيرا شخص خوابيده از تدبير امور غافل مى‌شود) مدبر حقيقى كل موجودات، آنى از تدبير امور موجودات، غافل نبوده از اين جهت خواب و مقدمه خواب عارض او نمى‌شود هيچ وقت نقص و خواب غفلت به ذات مقدسش راه پيدا نمى‌كند: هر چه در آسمانها و زمين است، ملك او و تخت سلطنت او است. آن كه براى گناهكاران بدون اذن او شفاعت كند كيست؟ كسى بدون اذن او نتواند شفيع ديگران شود، خداوند تعالى به هر چيزى كه در آسمانها و زمين قبل از مخلوقات بوده و هر چيزى كه بعد از آنها آفريده شود عالم است. مخلوق به مرتبه دانش او احاطه نتواند كرد، مگر آنچه را كه خداوند تعالى تعليم آن را بخواهد و عنايت فرمايد. علم و قدرت خداوند تعالى به آسمانها و زمين احاطه دارد، هيچ چيز از علم و قدرت خداوند يكتا خارج نمى‌تواند بشود (لفظ كرسى براى امكان تصور عظمت و جبروت خالق يكتا است. عظمت و جبروت خالق عالم به پادشاهى تشبيه شده كه آن پادشاه در مقر حكومت، روى كرسى و صندلى قرار گرفته، حكم و اراده او به جميع رعايا نافذ و جارى باشد. همچنين است حكم و اراده خلاق عالم كه احدى از فرمان واجب الاذعان او نمى‌تواند خارج شود) حفظ آسمانها و زمين براى خداوند تعالى امر سنگين و مشقت‌دارى نيست. خداوندى است كه شأنش بلند و سلطنت و