٤٥- اى پدر من در حقيقت من مى‌ترسم كه اگر در كفر باقى بمانى از خداوند تعالى به تو عذابى برسد. در آن صورت از دوستان و تابعين شيطان مى‌شوى زيرا به تابعين شيطان عذاب الهى مى‌رسد.
٤٦- پدر ابراهيم از كفر و عناد خويش، به ابراهيم جواب غيظ آلودى در جواب «يا ابت» گفتن او «يا بنىّ» نگفته بلكه او را به نام خوانده گفت، اى ابراهيم آيا تو از خدايان من روگردانده عبادت آنها را ترك مى‌كنى؟ اى ابراهيم اگر سخنان خود را ترك نكرده بس نكنى البته تو را سنگسار كرده هلاك مى‌كنم، و هر قدر كه عمر دارى مرا ترك كن از من دور باش چنين سخنانى به من نگو.
٤٧- ابراهيم عليه السّلام در مقابل سخن زشت پدرش به لطف و مهربانى جواب داده گفت اى پدر سلام به تو باد غيظ مكن بيا تابع حق شو و به خداوند تعالى اطاعت نما، اى پدر من، براى تو نزد پروردگار خودم طلب مغفرت مى‌كنم در حقيقت خداوند تعالى به من نهايت درجه لطف و مرحمت دارد دعاى مرا مستجاب كرده از تقصير تو مى‌گذرد به خداوند تعالى ايمان بياور و اطاعت بكن (حضرت ابراهيم بنا به وعده خود براى پدرش استغفار كرد ليكن خداوند تعالى بنا به سنت ابدى استغفار او را قبول نكرد زيرا براى مشركين استغفار كردن جايز نيست چنان كه در سوره برائة خبر داد).
٤٨- ابراهيم به پدر و قوم خود خطاب كرده مى‌گويد الحال كه ايمان نياورديد از شما و بتهايى كه به آنها عبادت مى‌كنيد كنار مى‌شوم هجرت كرده به شام مى‌روم و به پروردگارم خداوند تعالى عبادت مى‌كنم اميدوارم كه به سبب عبادت به خداوند تعالى از اشقيا نباشم (آن چنان كه شما به عبادت بتها از اشقيا محسوب مى‌شويد) (ابراهيم از ايمان پدر و قوم خودش مأيوس شده از سرزمين بابل به ارض مقدسه شام هجرت نمود).
٤٩- زمانى كه ابراهيم از قوم و بتهاى معبود قوم دور شد، هجرت كرده در شام ساكن گرديد. بعد از سكونت در شام (از عيالش سارا) اسحاق را و از اسحاق يعقوب را به او كرامت كرديم (حضرت ابراهيم پس از درك يعقوب نوه خود وفات يافت) و هر دو (اسحاق و يعقوب) را پيغمبر گردانيديم.
٥٠- از رحمت خويش آنها را از انواع خير و منفعت دين و دنيا بهره‌مند ساختيم در بين هر دين و ملتى براى آنها آوازه بلند و نكونامى قرار داديم اهل هر ملتى آنها را بنحو نيكو ذكر كرده دوست مى‌دارند حضرت ابراهيم و اولاد او را براى خود پيشوا قرار مى‌دهند.
٥١- (يا محمد) احوال موسى را در اين قرآن ذكر كرده به مردم بيان كن در حقيقت موسى بسيار بنده با اخلاص و برگزيده براى رسالت بوده و از طرف خداى تعالى خبر دهنده به خلق بود.
٥٢- آن وقت كه موسى براى آوردن آتش به طور رفت موسى را از سمت راست كوه صدا زديم، با موسى تكلم كرده و در حال مناجات با ما او را تقرّب داديم.
٥٣- از لطف و مرحمت خويش به موسى برادرش هارون را نيز نبوت داديم (تا براى او مساعدت و كمك نمايد.)
٥٤- (يا محمد) در اين قرآن اسماعيل را براى مردم ياد كن در حقيقت اسماعيل راست وعده بود (اگر چه پيغمبران عموما صادق الوعده هستند اما به سبب شرافت اسماعيل خداوند تعالى او را بدين صفت ياد مى‌فرمايد حضرت اسماعيل روزى به شخصى وعده داد كه فلان جا منتظر تو هستم آن شخص نيامد اسماعيل در همان جا يك شب و يك روز انتظار كشيد) اسماعيل از طرف خداوند تعالى پيغمبر خبر دهنده بود.
٥٥- اسماعيل اهل بيت خود را به نماز خواندن و زكاة دادن امر مى‌كرد تا ديگران نيز تبعيت كرده نماز بخوانند و زكاة دهند پروردگار او از هر عمل او راضى شده و وى مورد پسند حق و درجه بلندى از اطاعت رسيده بود.
٥٦- (يا محمد) احوال ادريس پيغمبر را براى مردم ياد كن در حقيقت ادريس شخص بسيار راستگو و پيغمبر خبر دهنده بود.
٥٧- و ما او را بلند كرده و به مقام و به مرتبه رفيع (مرتبه نبوت) رسانيديم.
٥٨- اينان (از زكريا تا ادريس) اشخاصى هستند كه خودشان پيغمبر بوده‌اند خداوند تعالى نعمتهاى خود را در دنيا و آخرت براى آنها تمام نموده و در دنيا به مقام پيغمبرى و در آخرت نجات يافته به اعلاترين درجات نعمت مى‌رسند. (انبياى مذكور به واسطه نزديكى از اولاد آدم هستند (ادريس) اولاد يكى از اشخاصى بود كه با حضرت نوح در كشتى بودند (ابراهيم از اولاد سام و سام فرزند نوح است) بعضى (اسحاق، اسماعيل، يعقوب) اولاد ابراهيم هستند، بعضى (موسى، هارون، زكريا، يحيى، عيسى اولاد اسرائيل‌