ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٢٦٧ - ١٨ سوره كهف

براى او در آخرت اجر و ثواب خوب و پسنديده موجود است، ما با او (اشخاص ايمان آورنده) سخن نيكو گفته و به رفق و مدارا رفتار مى‌كنيم.
٨٩- بعد از آن اسكندر با همان وسائل از مغرب زمين برگشته رو به سوى مشرق نهاد.
٩٠- تا به محل طلوع آفتاب رسيد (طرف مشرق افريقا سرزمين سودان و سوان نهايت درجه گرم بوده و جزء منطقه حاره مى‌باشد) اسكندر به رسيدن آن محل جماعتى را ديد كه آفتاب به آنها طلوع مى‌كند و بر آنها غير از آفتاب هيچ لباسى قرار نداده‌ايم يا آفتاب براى آنها ساتر بدن شده است.
٩١- چنين است امر ذو القرنين (يا محمد) به هر چيزى كه نزد اسكندر بود ما احاطه داشتيم و عالم بوديم هيچ يك از اعمال و قشون و غزوات و خزائن او از علم ما خارج نشد.
٩٢- بعد از آن (اسكندر) از آنجا برگشته تبعيت از سببهايى نمود كه انسان را به مقصود مى‌رساند (به سمت شمال رو نهاد تا به ميان سرزمينى كه از دو طرف آن سد بسته شده بود رسيد يعنى از باب الأبواب در بند گذشته به وسط زمينى رسيد كه خود از دو طرف آن سد را بسته بود) در آنجا جماعتى را ديد كه چيزى از لغاتى كه اسكندر آشنا بود نمى‌دانستند و هيچ سخنى را نمى‌فهميدند.
٩٣- (به وسيله مترجم اسكندر با آنها سخن گفت) گفتند اى ذو القرنين آن طرفتر از ما طايفه‌اى هستند به آنها يأجوج و مأجوج مى‌گويند، روى زمين فساد كرده به ما ضرر مى‌رسانند، آيا ممكن است كه براى تو خراجى بدهيم تا ميانه ما و آنها (ديوار محكمى) قرار بدهى بلكه از شر آنها آسوده شويم.
٩٤- اسكندر در جواب آنها گفت پروردگار من خداوند تعالى آن قدر دولت و ثروت به من عطا كرده و مرا صاحب قدرت و قوت نموده كه از مال اعطايى شما بهتر است به مال احتياجى ندارم، به نيرو و كار به من كمك كنيد تا ميان شما و آنها ديوار محكمى حائل قرار دهم، هيچ وقت نتوانند از آن تجاوز نموده به طرف شما بيايند.
٩٥- اسكندر گفت براى من قطعه‌هاى آهن بياوريد كه اينجا آهن لازم خواهد شد (آهن آورده حاضر كردند و شروع به بناى سد نمودند سنگهاى بزرگ پى‌ريزى كرده بين آنها مس و آهن گداخته ريخت) تا وقتى كه طرفين محل بستن سد پر شد، امر كرد هيزم جمع كردند براى ذوب آهن كوره‌ها فراهم نمود بعد از آن گفت به آتش بدميد تا اين كه هيزم سوخته آتش شد.
٩٦- اسكندر به ذوب آهن شروع نموده امر كرد مس بياوريد تا روى آهن بريزم و يك جا ذوب كنم (آهن و مس را ذوب نموده داخل ديوار ريخت بدين ترتيب بناى ديوار را محكم ساخت و سد را روى فلز بنا نهاد).
٩٧- به سبب ارتفاع سد و صاف بودن ديوار، يأجوج و مأجوج قدرت و قوت داشتند كه بر آن بالا روند و به اين طرف سرازير شوند، و به سبب استحكام آن يارايى نداشته‌اند كه بر آن نقبى بزنند در آن طرف سد مانده (اين طرفيها) از شر آنها آسوده شدند.
٩٨- اسكندر گفت اين بناى سد و اتمام آن به دست من نعمتى است از جانب پروردگار من، زمانى كه وقت مقرره الهى براى شكستن سد برسد آن وقت سد شكسته با زمين برابر شده و يأجوج و مأجوج خارج مى‌شوند، وعده پروردگار من براى خراب شدن سد در وقت اين حق است البته واقع خواهد شد. سخن اسكندر تمام شد).
٩٩- (يا محمد) در آن روز كه سد شكسته يأجوج و مأجوج خارج مى‌شوند، ما به آنها مهلت دهيم و به حال خودشان مى‌گذاريم با اختلاط با هم و فزونى مثل دريا موج زده مالك دنيا مى‌شوند (چنان كه شدند) همين كه روز قيامت به صورت‌ها نفخ دميده مى‌شود (يعنى روح داخل بدن مى‌شود) در آن روز يأجوج و مأجوج و تمام مخلوق را در حالى كه مسخر قدرت ما هستند جمع مى‌كنيم.
١٠٠- آن روز جهنم را براى كفار آشكار مى‌كنيم به طورى كه تماما مقام خود را آنجا ببينند.
١٠١- كفار اشخاصى هستند كه (از فرط غفلت) ديدگان آنها از مشاهده دليل و براهينى كه دلالت به توحيد دارد در پوشش مى‌شود و به من هيچ قسم معرفت نرساندند در دنيا از شنيدن حق كر بوده و به شنيدن سخن حق در آنها طاقت نمى‌بود.
١٠٢- (يا محمد) آيا اشخاص كافر چنان گمان مى‌كنند اگر به جز من از بندگان من براى خود دوستى قرار دهند آن دوستان به آنها فايده داده و آنها را از آتش جهنم خلاص مى‌كند؟ اين گمان آنها باطل است آن دوستان به آنها كفايت نمى‌كنند، (يا محمد) هم چنان كه براى مهمان تدارك ديده و تشريفات قائل مى‌شوند ما نيز براى كفار آتش جهنم را تدارك ديده و تشريفات قرار داديم بيايند و ببينند كه چه چيزهايى براى آنها آماده شده است.
١٠٣- بگو (يا محمد) آيا خبر بدهم به شما آن اشخاصى كه در دنيا عمل خير كرده و آن عمل خير را براى خود فايده بخش گمان مى‌كنند و حال آن كه به عمل زيان‌كارترند و در آخرت بيشتر براى آنها باعث عذاب خواهد شد.