ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٢٣١ - ١٥ سوره حجر

مشغول مى‌گشتند لوط از اين كار آنها را منع مى‌كرد، آنها به لوط اعتراض كرده مى‌گفتند هيچ وقت تو مانع عمل ما نباش ما به سخنان تو گوش نمى‌دهيم).
٧١- لوط گفت، اى قوم، اگر به سخنان من گوش مى‌دهيد اين دختران من براى شما بهتراند بجاى مهمانانم دخترانم را به شما مى‌دهم درباره مهمانان، مرا شرمنده مسازيد.
٧٢- قسم به حيات تو (يا محمد) در حقيقت قوم لوط در ضلالت و غفلت مثل اشخاص مست متحير و سرگردان مانده به نصيحت و موعظه لوط گوش نداده از ضلالت خود خارج نگشتند.
٧٣- موقع طلوع آفتاب صداى مهيبى آنها را گرفته از شدت آن صدا جگرهاشان پاره شد.
٧٤- زبر شهر آنها را از شدت زلزله زير كرده ويران نموديم موقع هلاكت آنها به جاى باران از آسمان سنگهاى خشك از گل خشك شده به آنها بارانديم همه هلاك شده آثارى از آنها باقى نماند.
٧٥- در حقيقت در اين نزول عذاب به قوم لوط از براى صاحب نظران، دليل و برهان توحيد خداوند تعالى است.
٧٦- و در حقيقت ديار قوم لوط، سر راه مسافرين و عابرين ثابت و برقرار است، آثارشان باقى مانده مندرس نشده است عابرين آنها را مى‌بينند (آيا جماعت قريش آنها را ديده و به عظمت و قدرت خداوند تعالى قائل نمى‌گردند؟)
٧٧- در حقيقت در شرح حال قوم لوط و آثار باقى مانده آنها، براى مؤمنين، دليل و برهان قدرت و توحيد خداى يكتاست غير از مؤمنين ديگران نمى‌توانند عبرت گيرند.
٧٨- و در حقيقت جماعت ايكه (قوم شعيب پيغمبر) از ظالمين بودند
٧٩- از آنها انتقام كشيده هلاك ساختيم (خداوند تعالى هفت شب و هفت روز گرما به آنها مسلط فرمود نزديك بود از گرما هلاك گردند خداوند تعالى ابرى به آنها فرستاد همه زير سايه ابر جمع گشتند بلكه از گرما خلاص شوند ناگهان از ابر آتشى آمد، همه را سوزانيده هلاك ساخت) در حقيقت قراء قوم ايكه و لوط آشكارا معلوم است عابرين آنها را مى‌بينند اى جماعت قريش آيا عبرت نمى‌گيريد؟.
٨٠- حقيقتا جماعت ثمود پيغمبرانى را كه به آنها فرستاديم تكذيب نمودند (از آن انبياء يكى هم صالح بود).
٨١- به انبياء قوم ثمود معجزات خود را داديم (از جمع آن معجزات شتر حضرت صالح بود) اما قوم ثمود از آن معجزات اعراض كرده داخل كفر شده و معجزات را انكار نمودند.
٨٢- جماعت ثمود براى مسكن خودشان از كوه‌ها منازل تراشيده و به استحكام آنها خاطر جمع شده از هر طرف خود را آسوده خاطر داشته و به پيغمبران خدا ايمان نياوردند.
٨٣- همين كه به پيغمبران عاصى شده آخر الامر به صالح ايمان نياوردند، خداوند تعالى صالح را نجات داده به آنها عذاب فرستاد صبحگاهان صداى مهيبى آنها را گرفته هلاك گشتند.
٨٤- اموال و ثروتى كه كسب مى‌كردند و خانه‌هاى محكم سنگى آنها را از رحمت خداوند تعالى بى‌احتياج نكرده به آنها فايده نداد.
٨٥- (يا محمد) آسمانها و زمين و هر آنچه را كه در ميان آنها موجود است خلق نكرديم مگر از روى حق و حكمت (بايد از آنها عبرت گرفت) در حقيقت روز قيامت يقينا واقع خواهد شد آن وقت خداوند تعالى از اشخاصى كه به تو ظلم كرده و عناد نموده‌اند انتقام خواهد كشيد اما تو از آنها اعراض كرده به نحو نيكو از ظلم و اذيتى كه به تو كرده‌اند درگذر و در صدد تلافى و انتقام بر نيامده آنها را به خدا واگذار.
٨٦- (يا محمد) در حقيقت آفريننده تو و تمام مخلوق و دانا به احوال و اعمال بندگان خداوند تعالى است و نسبت به عمل هر شخص به او جزا مى‌دهد.
٨٧- (يا محمد) حقيقتا هفت آيه (حمد را) كه هميشه در نماز خوانده شده مكرر مى‌گردد به تو عطا كرديم همچنين غير از آن قرآن جليل القدر بزرگى به تو عطا كرديم به هيچ پيغمبرى مثل آن را نداده‌ايم.
٨٨- (يا محمد) بعد از آن كه چنين سوره حمد و قرآن شريف به تو داده‌ايم ديدگان خود را از مال دنيا به آن چيزى كه براى لذت به اصناف كفار داده‌ايم بپوشان و نگاه رغبت آميز نكن به تو علم و حكمت داده‌ايم متاع دنيا در مقابل قرآن چه ارزشى دارد؟ براى كفار كه چرا به تو ايمان نمى‌آورند محزون و غمگين نباش به مؤمنين تواضع كرده با آنها به حسن خلق رفتار كن مؤمنين براى تو كفايت مى‌كنند.
٨٩- بگو (يا محمد) در حقيقت من آشكارا شما را به دليل و برهان از عذاب خداوند تعالى ترساننده‌ام. بيائيد به خداوند تعالى ايمان بياوريد تا از عذاب خلاص شويد.
٩٠- اى جماعت قريش از عذاب ما بترسيد هم چنان كه به تقسيم كنندگان قرآن (يهوديان) عذاب خواهيم فرستاد به عذاب كردن شما نيز قادر هستيم.