تابع قبله آنها نخواهى بود بعضى از اهل كتاب تابع قبله بعضى ديگر نيستند (يا محمد يهود و نصارى اگر چه با تو مخالف بوده به قبله تو تابع نيستند به قبله همديگر نيز متفق نبوده مخالف هم مى‌باشند يهود قبله نصارى را قبول ندارد نصارى نيز قبله يهود را قبول ندارد) يا محمد اگر بعد از آمدن قرآن تابع خواهش نفس يهوديها و نصارى شوى و به قبله آنها توجه كنى در حقيقت تو از ظالمين محسوب مى‌شوى (اگر چه خطاب آيه به نبى اكرم است ولى حكم آن براى جميع مسلمين و آنهايى مى‌باشد كه دليل و برهان را ترك كرده و به هواى نفس تابع شوند هم چنان كه در اين زمان اغلب آيات قرآن را ترك كرده و به هواى نفس تابع شده احكام الهى را به خواهش نفس تغيير داده و هر قسم تصرفات مى‌شود.)
١٤٦- كسانى كه به آنان كتاب توراة داده شده مى‌شناسند كه محمد صلّى اللَّه عليه و آله پيغمبر به حق است هم چنان كه پسران خود را مى‌شناسند كه فرزند خودشان هستند (عمر به خطاب از عبد اللَّه بن سلام از بزرگان اهل علم يهود سؤال كرد كه نسبت به نبوّت رسول خدا محمد صلّى اللَّه عليه و آله چه مى‌گويى؟ عبد اللَّه جواب داد من به نبوّت محمد صلّى اللَّه عليه و آله بيشتر از فرزندى پسرم علم دارم عمر گفت به چه جهت، عبد اللَّه گفت در توراة خبر او را شنيده و صفات او را هم ديده‌ام ديگر شكى ندارم كه محمد صلّى اللَّه عليه و آله پيغمبر به حق است اما مادر فرزندم احتمالا ممكن است كه به من خيانت كند عمر سر عبد اللَّه را بوسيد) در حقيقت از اهل كتاب جماعتى حق را مى‌پوشانند (حقانيت محمد صلّى اللَّه عليه و آله) و حال آنكه خودشان عالم به معصيت كتمان حق هستند.
١٤٧- يا محمد نبوت تو از طرف خداوند تعالى حقى است كه تو خود نبايد از شكاكين باشى (يهوديان هميشه در اين صدد بودند كه رسول خدا گفته‌هاى خود را تغيير دهد، يا اين كه به دين آنها كمك كند خداوند تعالى ضمن اين آيه طمع يهوديان را قطع نمود تا بدانند كه پيغمبر اكرم در گفته خود شك نداشته و گفته خود را تغيير نخواهد داد و در امر خود ثابت قدم و راسخ است).
١٤٨- براى اهل هر دين و مذهبى جهتى است كه اهل آن دين و مذهب در موقع عبادت رو به آن سمت مى‌كنند (يعنى اهالى هر دين و مذهب براى خود جهتى را قبله قرار داده‌اند كه به آن سمت توجه دارند اما از همه بهتر و با خيرتر توجه به كعبه است) شما اى مسلمين در هر عمل خير به جلو بيفتيد از جمله اعمال خير توجه به كعبه است هم چنان چه امر شده‌ايد در موقع عبادت رو به كعبه نمائيد. در هر مكان باشيد و به هر طرف توجه كنيد خداوند تعالى در روز قيامت همه را در يك مكان جمع كرده سزاى اعمال همه شما را خواهد داد در حقيقت خداوند تعالى به همه چيز قادر است (از جمله آن جمع كردن همه مردم در يك مكان و دادن سزاى اعمال آنهاست).
١٤٩- يا محمد به هر جا و ديارى (براى مسافرت) از هر مكانى خارج شوى رو به سمت مسجد الحرام بگردان اين گردانيدن رو به سمت مسجد الحرام حقى است از طرف پروردگارت و خداوند تعالى از آنچه شما به عمل بياوريد غافل نيست.
١٥٠- يا محمد از هر مكانى براى مسافرت خارج گردى، رو به جانب مسجد الحرام (كعبه) كن اى مؤمنين در هر مكانى باشيد در موقع عبادت رو به جانب مسجد الحرام بگردانيد، اين گردانيدن رو به سمت مسجد الحرام از اين بابت است، تا جماعت يهود دليل و برهان به ضرر شما پيدا نكنند (جماعت يهود مى‌گفتند: اگر اين پيغمبر است، بايد به قبله جد خود ابراهيم نماز بگذارد) حالا كه شما مسلمين در موقع نماز رو به كعبه مى‌كنيد، يهوديها نمى‌توانند ايراد بگيرند، مگر يهوديان ظالم و معاند كه مى‌گويند، قبله ما را ترك نكرد و به كعبه ميل ننمود، مگر از اين جهت كه دين قوم خود (مشرك شدن) را دوست داشته به دين آنها متمايل شد. از طعن يهوديان معاند و ظالم خوف نكنيد، و از من بترسيد و از اطاعتم خارج نشويد براى اتمام نعمتم به شما توجه شما را به مسجد الحرام معطوف داشتم تا در موقع عبادت به مسجد الحرام توجه داشته و در دين اسلام پايدار باشيد. البته شما با توجه به مسجد الحرام از هدايت يافتگان مى‌شويد، به امر خداوند هر كس تابع شود، هدايت پيدا مى‌كند (از على عليه السّلام روايت شده تكميل نعمت خداوند تعالى به انسان اين است كه به دين اسلام از دنيا برود).
١٥١- چنان كه نعم خود را براى شما تمام كردم؛ بين شما جماعت عرب از جنس خودتان بر شما محمد صلّى اللَّه عليه و آله را پيغمبر فرستادم (اين فخرى است براى شما جماعت عرب كه از بين خودتان پيغمبر فرستاده شده) تا اين كه آيات ما را به شما بخواند و شما را از بت پرستى و شرك نجات دهد و احكام قرآن شريف و حكم آن را (معارف الهى را) به شما بياموزد و ياد بدهد به شما چيزهايى را كه شما عالم نبوديد (از گذشته و آينده و از صفات حميده صفاتى را كه لازمه انسانيت است و مانند اينها).
١٥٢- چنانچه من شما را به ياد آورده پيغمبر فرستاده‌ام شما هم مرا به ياد آورده و به من اطاعت كنيد تا من هم شما را به ياد آورده جزاى خير بدهم نعمت مرا شكر كرده و كافر نشويد.
١٥٣- اى ايمان آورندگان از خداوند تعالى در امور دنيا و آخرت به دو چيز يارى جوييد يكى به صبر و ديگرى به نماز در حقيقت خداوند تعالى با صابرين است آنها را دوست داشته به آنها كمك مى‌كند (انسان بايد صبور باشد اگر شخص به شدايد دنيا صبر نكند به لذات دنيا و آخرت نمى‌رسد و نماز براى اظهار اطاعت و بندگى خداوند تعالى از جميع عبادات بهتر است ركن اعظم نماز سجده است كه اشرف اعضاء بدن يعنى صورت در موقع سجده پستتر از هر