٢٣- زنى (زليخا) كه يوسف در منزل وى مى‌بود براى هيجان نفس يوسف و ميل و رغبت او خدعه و حيله كرده براى مواقعه با خود يوسف را دعوت نمود (عشق زليخا به يوسف به مرتبه شدت رسيده نتوانست خوددارى كند چند مرتبه نفس خود را به يوسف عرضه نمود يوسف از او اعراض نمود تا طاقت زليخا طاق شده بناى حيله را گذاشت منزل پاكيزه و خوب با اثاث شيك و بهتر مزين نموده لباسهاى فاخر پوشيده با انواع آرايشها و زينتها خود را بياراست در اين حال و در تنهايى يوسف را احضار نمود، يوسف حاضر شده به ديدن زليخا رو به درگاه الهى كرده گفت الهى مرا از اين فتنه نجات بده و در امر خود متحير ماند زليخا مقصود خود را به يوسف اظهار كرد يوسف در مقام انكار بايستاد آن وقت زليخا درها را ببست چنان كه ضمن آيه فرمايد) زليخا درها را ببست بلكه به زور از او كام گيرد بعد از بستن درها گفت اى يوسف پيش آى و مقصود مرا حاصل كن، يوسف گفت از اين عملى كه تو مرا بدان دعوت مى‌كنى به خداوند تعالى پناه برده و به او ملتجى مى‌شوم (چگونه ممكن است كه من به آقاى خود قطفير خيانت كنم)، در حقيقت (قطفير) تربيت كننده من مى‌باشد در حق من كرامت كرده در اول امر مرا به تو (زليخا) سفارش كرده گفت (حق اين را مراعات كرده و احترامش را داشته باش با اين حال چگونه مى‌توانم به او خيانت كنم) در حقيقت اشخاصى كه به جاى نيكى بدى كرده ظالم باشند نجات پيدا نمى‌كنند.
٢٤- (زليخا همين كه ديد يوسف به خواهش نفس خود به او متمايل نخواهد بود خواست به زور و جبر او را به عمل قبيح وارد كند چنان كه خداوند تعالى فرمايد) حقيقتا زليخا به يوسف قصد كرد تا اين كه به زور به عمل قبيح اقدام كند هر آينه اگر ديده بصيرت يوسف باز نبوده و دليل و برهان پروردگار خود را درباره مكلفين از جهت اجتناب از عمل حرام نمى‌ديد به زليخا رو مى‌كرد اما ديده‌اش باز بوده به دليل و برهان به سبب درك قباحت حرام قصد عمل قبيح را ترك نمود اين چنين يوسف را در اجراى امر الهى و ترك كردن زليخا ثابت قدم نموديم تا اين كه قباحت خيانت عمل زنا را از او دور كنيم در حقيقت يوسف در عبادت و اطاعت ما از بندگان خالص ما مى‌باشد.
٢٥- «يوسف و زليخا» به طرف در براى جلو افتادن از همديگر رو نهادند (يوسف براى خلاصى فرار كرده زليخا به قصد ممانعت او بود زليخا از عقب پيراهن يوسف را گرفته پاره نمود در اين حال (قطفير) شوهر زليخا را پشت دريافتند (زليخا در اين حال كه به شوهر خود برابر رسيد براى ثبوت پاكى و عصمت خود و تقصير يوسف بناى حيله را گذاشت) موقع ديدن شوهرش مبادرت كرده گفت سزاى كسى كه به عيال تو قصد عمل قبيح زنا را داشته باشد جز اين نيست كه به زندان افتد و يا عذاب اذيت كننده ببيند؟.
٢٦- (يوسف كه خود را در مقام اتهام ديد براى رفع اتهام) گفت زليخا خود از من ارتكاب به عمل قبيح (زنا) را خواهش نمود از براى او در نفس من اراده امر قبيح نبوده است (در اين وقت قطفير متحير مانده از اهل حرمسرا شاهد طلب نمود (شخصى از نزديكان زليخا گويا بر اين مطلب خبردار بود در حق آنها شهادت داد اگر چه بالصراحه به تقصير زليخا شهادت نداد اما كنايتا تقصير زليخا و برائت يوسف را ثابت نمود چنان كه ضمن آيه فرمايد) از نزديكان زليخا شخصى شهادت داده چنين گفت اگر پيراهن يوسف از جلو دريده شده (زليخا) راست مى‌گويد (يوسف) از دروغگويان است.
٢٧- اما اگر پيراهن يوسف از عقب پاره شده (زليخا) دروغ مى‌گويد (يوسف) از راستگويان است.
٢٨- بعد از اين شهادت قطفير به پيراهن يوسف نظر كرده ديد پيراهن يوسف از عقب پاره شده است (دانست كه زليخا مقصر است (قطفير) گفت اى زليخا اين عمل از حيله شما زنان مى‌باشد يوسف مقصر نيست در حقيقت مكر و حيله شما زنان به قلب و نفس اثر بزرگى داشته و بيشتر نافذ است (بعد قطفير رو به يوسف كرده او را به كتمان اين مطلب امر كرد چنان كه ضمن آيه زير خبر مى‌دهد).
٢٩- اى يوسف از اين امر اعراض كرده به احدى اين امر را اظهار نكن (بعد از آن قطفير متوجه زليخا شده گفت اى زليخا تو هم از اين گناه توبه كن، تو از تبهكارانى به شوهر خود خيانت كرده به يوسف تهمت مى‌زنى (عجبا! به غيرت قطفير ...).
٣٠- چند نفر از زنان در مصر اين سخن را مشهور كردند كه عيال عزيز «قطفير» از يوسف غلام خويش طلب مواقعه نموده است محبت آن غلام پرده قلب او را دريده به داخل قلبش داخل شده او را بى‌شعور ساخته است در حقيقت ما زليخا را در خطاى آشكار مى‌بينيم زيرا در چنان مقام و منزلت عفت و عصمت خود را ترك كرده با غلام خود به عشق بازى مشغول شده است اين سخن را پنج نفر از زنان مصر يكى عيال ساقى پادشاه، دومى عيال پرده‌دار شاه، سومى عيال ناظر طعام شاه، چهارمى عيال مير آخور شاه، پنجمى عيال رئيس زندان، در بين مردم مشهور كردند تا مطلب به گوش زليخا رسيد خواست مرتبه جمال يوسف را به آنها بفهماند و قطره‌اى از محبت او را به آنها بچشاند آنها را به مهمانى دعوت نمود چنان كه ضمن آيه شريفه زير فرمايد. (از اين آيه معلوم مى‌شود كه آنها از نظر كردن به يوسف محروم بودند).
[توضيح: همين كه زليخا يوسف را داخل اطاق نمود درها را بست به مقصود خود از يوسف نائل نگشت با يوسف بناى مغازله و سخنان عاشقانه گفتن گذاشت بلكه يوسف را به هيجان آورده به آرزوى خود برسد ... گفت اى يوسف چه صورت نيكويى دارى يوسف گفت خداوند تعالى صورت مرا در رحم مادرم جاى مردارى تصوير نموده در