٥٤- (اى هود) ما به تو جز اين سخن نمى‌گوئيم كه تو به معبودان ما سخنان نالايق گفته‌اى، آنها به سبب عداوت از تو انتقام كشيده تو را غضب كرده‌اند تو مجنون شده‌اى اين است كه مثل مجانين هذيان مى‌گويى (هود در جواب) گفت اى قوم، به تحقيق من خداوند تعالى را شاهد قرار مى‌دهم شما هم شاهد باشيد بر اين كه آنچه به خداوند تعالى شريك قرار مى‌دهيد.
٥٥- من از آنها برى و بيزارم، شما و بتهاتان هر مكر و حيله‌اى داريد درباره ضرر رساندن به من به كار بسته به من مهلت ندهيد نه از شما و نه از بتهاى شما خوف ندارم از شما كه مردمان قوى هستيد نمى‌ترسم چرا از بتهاى جامد كه به هيچ چيز قادر نيستند بترسم؟ (از من معجزه مى‌خواهيد در حالى كه من شما را به توحيد دعوت مى‌كنم و اين سخن احتياج به معجزه ندارد مگر چه مطلب عجيبى گفته‌ام كه براى آن از من معجزه مى‌خواهيد نزد شما هستم هر كار از دستتان برآيد از من مضايقه نكنيد (اين سخنان هود درباره تبليغ رسالت در مقام عالى بوده نشانه خدمت صادق و استقامت آن جناب مى‌باشد).
٥٦- در حقيقت من توكل كرده‌ام به خداوند بزرگى كه تربيت دهنده من و شما مى‌باشد، روى زمين هيچ جنبنده‌اى نيست مگر اين كه خداوند تعالى پيشانى او را گرفته و اختيارشان به دست قدرت خداوند تعالى مى‌باشد، (همان طور كه موقع گرفتن موى پيشانى حيوانات نمى‌توانند به هيچ طرف حركت كنند همان طور خداوند تعالى به يد قدرت خويش پيشانى جميع مخلوقات را گرفته آنها نمى‌توانند از يد قدرت الهى خارج شوند، شما كه غير از خداوند تعالى به بتها عبادت مى‌كنيد اگر خداوند تعالى بخواهد عذابتان كند از قدرتش نمى‌توانيد نجات پيدا كنيد) در حقيقت پروردگار من خداوند تعالى در راه مستقيم حق و عدالت مى‌باشد، نسبت به عمل هر شخص با او رفتار خواهد كرد.
٥٧- اگر به من پشت كرده اعراض كنيد از طرف خداوند تعالى به من هيچ مذمت نمى‌رسد، حقيقتا (آن احكامى را كه مأمور ابلاغ آنها بوده‌ام) به شما رسانيدم (در اين باره تقصير ندارم تقصير از شما است كه احكام الهى را قبول نمى‌كنيد) خداوند تعالى شما را هلاك ساخته و به جاى شما جماعت ديگرى ساكن مى‌سازد، از اعراض به حق و ايمان نياوردن، به خداوند تعالى نمى‌توانيد ضررى برسانيد، در حقيقت پروردگار من خداوند تعالى به هر چيز عالم بوده حافظ مى‌باشد اعمال شما بر او مخفى نمى‌ماند نسبت به اعمال به شما جزا خواهد داد.
٥٨- زمانى كه به جماعت عاد درباره هلاكتشان، امر و اراده ما علاقه گرفت عذاب ما به آنها رسيد، به هود و ايمان آورندگان به او تفضل كرده با شامل كردن رحمت خودمان آنها را از عذاب نجات داديم، هود و تابعين او را از عذاب شديد و غليظ نجات داديم (خداوند تعالى به آنها باد زهردار (سام) فرستاد باد به دهان و دماغشان داخل شده اعضاى ظاهر و باطنشان را سوزانيد خودشان را به زمين كوبيده هلاك ساخت).
٥٩- (يا محمد) اين جماعت عاد است كه اخبار آنها ذكر شد، آثار آنها در روى زمين باقى مانده، سير و سياحت كرده به آثار آنها نظر كنيد، آنها آيات و براهين دال بر توحيد را انكار نمودند، به پيغمبران خداوند تعالى عاصى شده اطاعت نكردند و به اشخاص ظالم كه به خداوند تعالى عصيان ورزيده و بر ضد حق هستند تابع گشتند (به هود پيغمبر اطاعت ننمودند).
٦٠- در دنيا و آخرت لعنت خداوند تعالى آنها را گرفته هم در دنيا و هم در آخرت گرفتار عذاب گشتند، بدان (يا محمد) در حقيقت جماعت عاد به پروردگار خودشان كافر گشتند، همچنين آگاه باش (يا محمد) هلاكت و برائت از رحمت الهى شامل عاد باشد (مقصود قوم هود پيغمبر مى‌باشد) قصه قوم هود تمام شد، منظور از بيان اين سرگذشت عبرت گرفتن آيندگان مى‌باشد مبادا آيندگان با اتخاذ روش آنها از رحمت الهى محروم و گرفتار انواع بلاها و عذاب الهى گردند).
٦١- (يا محمد) به جماعت ثمود از طرف خود برادرشان صالح را پيغمبر فرستاديم (مقصود اين است كه يك نفر از خودشان مبعوث كرديم) صالح گفت اى قوم به خداوند يگانه عبادت كرده به او شريك قرار ندهيد، براى شما معبود به حق غير از خداوند تعالى نيست جد شما آدم را و شما را در صلب او خداوند تعالى از خاك به وجود آورده بعد از خلق شما را براى آبادى و تعميرات دنيا مأمور ساخت (صالح گفت) اى قوم به خداوند تعالى استغفار كرده ايمان بياوريد، و از شرك توبه كرده به طرف خداوند تعالى برگرديد، تا گناهانتان را ببخشد، در حقيقت رحمت پروردگار من خداوند تعالى به بندگانش نزديك بوده مستجاب كننده دعاهاى آنها است.
٦٢- قوم صالح جواب داده گفتند اى صالح قبل از گفتن اين سخن «كه بياييد به خداوند تعالى ستايش كرده شريك قرار ندهيد» به برخوردارى از تو اميدوار بوديم همين كه اين سخن را گفتى از تو اميدمان قطع گرديد اى صالح- آيا ما را از عبادت به بتهاى معبود آباء و اجدادمان نهى مى‌كنى؟ (چگونه ممكن است كه راه و روش آباء و اجدادى را ترك كنيم؟ (مسلمين چشمهاى خود را به دقت باز كرده به اين آيه شريفه نظر كنند تقليد از آباء و اجداد در اعمال قبيح، سپردن راه بت پرستان است) ما از اين راه كه ما را بدان مى‌خوانى (عبادت خالق يكتا و ترك بتها) در شك و ترديد هستيم و به گفته تو خاطر جمع نيستيم.