ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ١٩١ - ١١ سوره هود

آگاه باشيد، لعنت خداوند تعالى شامل اشخاص دروغگو (ظالمين) مى‌باشد (دروغگو از ظالمين محسوب مى‌شود).
١٩- اشخاصى كه مردم را از راه خداوند تعالى نگهداشته و از دخول به اسلام مانع مى‌شوند، و براى اسلام كجى و نقصانى طلب كرده هميشه دين اسلام را به كجى وصف مى‌كنند تا مردم به دين اسلام داخل نشوند، آنها البته منكر آخرتند از اين جهت نسبت به دين اسلام نقصان طلب كرده و به نظر مردم معيوب جلوه مى‌دهند.
٢٠- منكرين قيامت نمى‌توانستند خداوند تعالى را از عذاب كردن در دنيا عاجز كنند. (اگر خداوند تعالى مى‌خواست به آنها عذاب مى‌كرد) در دنيا از براى آنها غير از خداوند تعالى كمك و دوست و نگهدار از عذاب نبود. در دنيا كه خداوند تعالى آنها را عذاب نكرد، عذابشان را به آخرت موكول نمود، در آخرت عذابشان افزونتر شده شديدتر از دنيا عذاب خواهند شد گرفتاران عذاب آخرت در دنيا توانايى شنيدن سخن حق خداوند تعالى را نداشته گويا گوش آنها كر شده بود و حال آن كه آنها كر نبودند بلكه از شنيدن حق كر بودند و بيناى حق نبودند و از ديدن حق ديدگانشان كور بود (از اين جهت در آخرت گرفتار عذاب خداوند تعالى مى‌شوند).
٢١- منكرين قيامت و عاصيان به خداوند تعالى اشخاصى هستند كه به نفس خويش زيان زده عذاب آخرت را اختيار كردند چيزهايى كه به دروغ به خداوند تعالى نسبت داده و شريك قرار مى‌دادند و اميد شفاعت آنها و غير آنها را داشتند روز قيامت از آنها غايب شده به آنها فايده نخواهد داد.
٢٢- ناگزير منكرين قيامت آنهايى كه به خداوند تعالى شريك قرار مى‌دادند در آخرت به نفس خويش بيشتر زيانكار شده هيچ وقت نجات پيدا نخواهند كرد.
٢٣- در حقيقت كسانى كه به خداوند تعالى ايمان آورده اعمال نيكو انجام داده و به پروردگار خود خاطر جمع شده و هر عملى را براى خداوند تعالى انجام دهند آنها اهل جنتند و هميشه در آنجا خواهند بود.
٢٤- (مثل دو فرقه يكى آنهايى كه به قرآن ايمان آورده و قبول اسلام كرده‌اند و ديگر آنهايى كه به قرآن كافر شدند) مثل كافر، چون مثل شخص كور و كرى مى‌باشد كه هيچ چيز نمى‌تواند درك بكند. مثل مؤمن، مثل شخص صاحب بصيرت و شنوايى مى‌باشد كه در دنيا همه چيز درك كرده و از آنها برخوردار باشند آيا اين دو فرقه در مثل با هم مساوى و برابر مى‌شوند؟ (چطور ممكن است كه برابر شوند؟) آيا شما كفار و مشركين متذكر شده اين را درك نمى‌كنيد كه اين دو فرقه با هم برابر نيستند؟ اگر درك كنيد ترك ايمان نكرده در كفر باقى نمى‌مانيد.
٢٥- (يا محمد) به راستى ما نوح را به قومش پيغمبر فرستاديم قوم خود را دعوت كرده گفت من با بيان روشن از طرف خداوند تعالى براى اندرز و ترسانيدن شما از عذاب الهى آمده‌ام.
٢٦- اى قوم، جز خداوند يگانه را اطاعت و پرستش نكنيد اگر به خداوند يگانه عبادت نكنيد من از وقوع عذاب الم‌انگيز روز قيامت بر شما مى‌ترسم به خداوند تعالى عبادت كنيد تا عذاب آن روز به شما نرسد.
٢٧- بزرگان قوم نوح كه كافر بودند در جواب نوح گفتند، اى نوح ما تو را انسانى مانند خودمان نمى‌بينيم، و اگر انسانى پيغمبر باشد ما به پيغمبرى لا يقتر هستيم، از انسان پيغمبر نمى‌شود پيغمبر بايد ملك باشد؛ اى نوح ما نمى‌بينيم اشخاصى را كه تابع تو شوند مگر آنهايى را كه بين ما اشخاصى رذل و پست هستند آنها هم در اول امر بدون تأمل تابع تو شده‌اند، اگر از اول در امر تو تأمل مى‌كردند تابع نمى‌شدند (مؤمنين به نوح، بعضى فقير و بى‌چيز بودند از اين جهت آنها را رذل و پست خواندند اما اين مطلب را درك نكردند كه نزد خداوند تعالى جاه و مال معتبر نيست بلكه اعتبار، ايمان و تقوى است) اى نوح در تو و تابعين تو از مال دنيا و جهات ديگر نسبت به خودمان شرافت و برترى نمى‌بينيم بلكه شما را (تو و آنهايى را كه به تو ايمان آورده‌اند) در ادعاى پيغمبرى دروغگو مى‌دانيم و دروغگو هم پيغمبر نمى‌شود (بعد از آن قوم از او طلب معجزه كردند خداوند تعالى آيه شريفه زير را در جواب آنها بيان مى‌فرمايد، اگر چه طلب معجزه ضمن آيه ذكر نشده اما آيه آتى الذكر دليل واضح بر اين مطلب مى‌باشد).
٢٨- نوح گفت اى قوم به من بگوئيد اگر من از طرف پروردگارم با دليل و برهان بوده، براى شما معجزه بياورم و آن معجزه به راستى من شهادت بدهد، خداوند تعالى از جانب خود رحمتش را به من عطا كرده معجزه كرامت فرمايد، ولى حقانيت آن معجزه به شما مخفى مانده به طرف حق هدايت نيابيد شما آن معجزه را نپسنديده قبول نكنيد چگونه مى‌توانم شما را جبرا و قهرا به قبول آن (معجزه) وادار كنم (البته نمى‌توانم زيرا در اين حالت اگر من براى شما دليل و معجزه بياورم از من قبول نخواهيد كرد حال كه قبول نخواهيد كرد از براى شما آوردن معجزه لازم نيست. (به اين آيه شريفه به دقت نظر شود بعد از آن وقوع معجزاتى كه از انبياء خصوصا پيغمبر ما خواسته‌اند استنباط شود).