فرار از آن مباحثه و منازعه مى‌كردند و ليكن خداوند تعالى شما را به سبب آن خواب از ترس و مباحثه و مجادله سلامت نمود در حقيقت خداوند تعالى به اسرار سينه‌ها عالم است، مى‌داند كه درباره جنگ در سينه‌هاى شما چيست.
[توضيح: براى ثبوت درستى رؤياى حضرت ختمى مرتبت، طايفه قريش در چشم مسلمين قليل جلوه نمودند عبد اللَّه بن مسعود مى‌گويد همين كه با مشركين در جنگ بدر ملاقات كرديم به نفر پهلو دستم گفتم آيا آنها هفتاد نفر مى‌شوند؟ گفت بايد صد نفر باشند سپس بعد از غلبه از يكى از اسرا سؤال كرديم كه چند نفر بوديد گفت هزار نفر، آيه شريفه در اين باره نازل شده فرمايد:] ٤٤- اى مؤمنين به ياد آريد زمانى را كه در بدر با طايفه قريش تلاقى كرديد خداوند تعالى آنها را به چشم شما قليل نشان داد؛ با آن كه شما مسلمين كم بوديد شما را به نظر آنها قليل جلوه داد تا تجهيز كامل و تهيه مهمات نكنند تا امرى را كه خداوند تعالى عمل شدن آن را واجب نموده (غلبه مؤمنين به قريش را) بدان حكم كرده آن را عمل آورد.
برگشت جميع امور به طرف خداوند تعالى مى‌باشد غلبه شما به اختيار شما نبوده است اگر خداوند تعالى به شما كمك نمى‌بود البته مغلوب مى‌شديد.
٤٥- اى ايمان آورندگان زمانى كه در جنگ با جماعتى از كفار تلاقى كرديد ثابت قدم شده فرار نكنيد، در جنگ، خداوند تعالى را بسيار ذكر كرده، دعا نموده كمك بخواهيد البته آن وقت نجات يافته به دشمن غالب مى‌شويد.
٤٦- به خداوند تعالى و رسول او محمد صلّى اللَّه عليه و آله اطاعت كنيد با همديگر نزاع نكنيد در آن صورت نيرويتان سست شده نمى‌توانيد به دشمن غالب شويد باد نصرت از شما قطع مى‌شود، خداوند تعالى به شما كمك نمى‌كند، (چون كشتى در دريا اكثرا به سبب باد نجات مى‌يابد از اين جهت به آن باد، باد نصرت گفته مى‌شود جنگجويان را به كشتى روى موج تشبيه فرموده فرمايد كه با هم نزاع نكنيد تا باد نصرت از شما فوت نشده نجات پيدا كنيد) صبر كنيد در حقيقت خداوند تعالى با صبر كنندگان بوده و به آنها كمك است.
٤٧- اى مؤمنين مانند كسانى (اهل مكه) نباشيد كه براى نشان دادن خودى به ساير مردم و ريا از ديار خويش خارج شدند (ببينيد خداوند تعالى عوض كبر و غرورشان چه بلايى بر آنها نازل فرمود) (ابو سفيان از مكه خبر فرستاد كاروان به سلامت رسيد برگرديد ابو جهل گفت بايد من به بدر برسم و آنجا شراب بنوشم و مغنى‌ها براى من غنا كنند تا تمام اعراب شأن و شوكت ما را ببينند خداوند تعالى به جاى شراب، شراب موت را به آنها چشانيد و به جاى مغنى‌ها نوحه گران بر آنها نوحه‌سرايى نمودند در مكه بعد از جنگ بدر خانه‌اى نبود كه آنجا ماتم نباشد عاقبت كبر و غرور و طغيان همين است). همچنين جماعت قريش مردم را از قبول دين اسلام مانع مى‌شوند به كارهايى كه مشركين انجام مى‌دهند خداوند تعالى احاطه داشته عالم است در دنيا آنها را به سزايشان رسانيد در آخرت نيز جز ايشان را خواهد داد.
٤٨- و چون شيطان در جنگ بدر اعمال مشركين را در نظرشان بياراست (جنگ با رسول اكرم و دشمنى با او را) شيطان به آنها گفت (وسوسه نمود) كه هيچ فردى از اين مردم امروز نمى‌تواند به شما غالب شود، پناه شما منم من به شما كمك مى‌كنم (در حقيقت نفس اماره خودشان براى آنها اعمالشان را زينت داده آنها را تقويت و به جنگ وادار نمود) و چون دو طايفه به هم رسيدند وسوسه شيطان باطل شده از كمك آنها عقب رفت (نفس اماره ضعيف شده) شيطان گفت من از شما قريش بيزارم من مى‌بينم چيزى را (ملائكه قوه روحانيه قشون خداوند تعالى را) كه شما نمى‌بينيد در حقيقت من از خداوند تعالى مى‌ترسم كه عذاب خداوند تعالى شديد است.
٤٩- يا محمد! زمانى كه شما از مدينه به سوى بدر خارج گشتيد منافقين و اشخاصى از اهل مدينه كه در قلبشان مرض نفاق و كفر بود، در حق شما گفتند؛ اينها را دين خودشان مغرور كرد؛ اين مسلمين به دين خود مغرور شده گفتند دين ما حق است و به مقابله طايفه قريش خارج گشتند اينها را اجل به طرف موت مى‌برد از چنگال قريش نمى‌تواند خلاص شوند يا محمد! منافقين براى شما چنين گفتند اما آن را نمى‌دانند كه بايد شخص در هر امر خود به خداوند تعالى توكل كند. هر كه به خداوند تعالى توكل كند در حقيقت خداوند تعالى به مخلوقات غالب است و از روى حكمت از كافر و مشرك انتقام كشيده به آن شخص كمك مى‌باشد.
٥٠- اگر تو يا محمد مى‌ديدى در آن زمان كه جماعت كافر قريش را، ملائك وفات مى‌دادند و بر روى و پشت آنها زده به قتل مى‌رساندند و به آنها مى‌گفتند عذاب دنيا را ديديد عذاب آخرت (عذاب آتش) را هم بچشيد.
٥١- عذاب كردن شما به سبب اعمالى است كه آنها را دستهاى شما كسب كرده از پيش فرستاده در حقيقت خداوند تعالى به هيچ وجه به بندگان ظلم كننده نيست عذاب مشرك و فاسق عين عدالت است.
٥٢- دأب و عادت جماعت قريش مثل دأب و عادت جماعت فرعون و كفار پيشين مى‌باشد كه به معجزات و احكام خداوند تعالى كافر گشتند خداوند تعالى آنها را به سبب گناهانشان مؤاخذه كرد و عذاب نمود در حقيقت خداوند تعالى در هر عملش قوى است هيچ كس نمى‌تواند مقابل او باشد به عاصيان عذاب شديد و عقاب خواهد نمود.