مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٦٦٧ - بیان روایات ذکر شده در باب «من بلغ»

ذلک العمل التماسَ ذلک الثّواب، أُوتیَه و إن لم یکن الحدیثُ کما بَلَغَه.“[١]

٧. أحمد بن فهد فی عدّة الدّاعی، صفحة ٣، قال: روی الصّدوق عن محمّد بنیعقوب بطرقه إلی الأئمّة: ”مَن بَلَغَه شیءٌ من الخیر، فعمل به، کان له من الثَّواب ما بلغه و إن لم یکن الأمر کما نُقِل إلیه.“[٢]

٨. علیّبن موسیبن جعفربن طاوس فی کتاب الإقبال، صفحة ٦٢٧: عن الصّادق علیهالسّلام، قال: ”مَن بَلَغَه شیءٌ من الخیر، فعمِل به، کان له ذلک و إن لم یکن الأمر کما بلَغه.“»[٣]

أقول: از صفحۀ ١٨٧ تا صفحۀ ١٩٦ کتاب لؤلؤ و مرجان، در شرط پلۀ اوّل و دوّم روضه‌خوانان، مطالب و فوائدی راجع به ادلّۀ تسامح در سنن و روایات «مَن بَلَغ» ذکر فرموده و بحث بلیغی کرده است.

و آیة الله خویی ـمد ظلّهـ استاد معظّم ما نیز بحث مفصّلی نموده که حقیر در تقریرات خود که خطّی است در بحث تنبیهات اصالة البرائة، از صفحۀ ٣٢٢ تا صفحۀ ٣٣٨ مفصّلاً ذکر نموده‌ام.

و مرحوم آقا سیّد علی شاهرودی نیز که از شاگردان معظّم له است در تقریرات خود که مطبوع است، از صفحۀ ١٨٨ تا صفحۀ ١٩٧ ذکر نموده است و این

[١]. اِعلم: أنَّ علیّ أکبر الغفّاری المعلّق للکافی ذکر فی معنی هذا الکلام عند تعلیقته ما لفظه:

«یعنی: ما إذا کان العمل مسنونًا فی الکتاب و السنّة النبویّة من دون أن یُقدّر له هذا الثواب العاجل أو الآجل، و إلّا فلا أجر له أبدًا ـإن لم یکن علیه وزرـ یقول النبیّ علیه السّلام: ”لا قول إلّا بعملٍ، و لا قول و لا عملَ إلّا بنیّةٍ، و لا قولَ و لا عملَ و لا نیّة إلّا بإصابة السّنة.“»ـانتهی. (الکافی، ج ١، ص ٧٠)

أقول: و لا یخفی ما فیه. (علاّمه طهرانی، قدّس سرّه)

[٢]. عدّة الدّاعی، ص ١٢، با قدری اختلاف.

[٣]. وسائل الشّیعة، ج ١، ص ٨٠ ـ ٨٢.