مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٩١ - مباح بودن شراب جوشیده نزد أبوحنیفه، و استعمال چَرْس و بَنگ نزد أحمد حنبل
|
مجو طهارت مُولِد ز دشمنان علی |
||
|
که حَمل مادر این قوم، از دو داماد است |
||
|
یکی پدر، دگر ابلیس کرده است دخول |
||
|
ز اختلاط دو آب، این عدویِ حقّ، زاد است |
||
مباح بودن شراب جوشیده نزد أبوحنیفه، و استعمال چَرْس و بَنگ نزد أحمد حنبل
جایی که اصول دین بر این مبانی فاسده مرتّب شود، فروع عملیه را چه رسد؟ و اگر مالک وَطیِ غلام را مباح داند و حنبلیّ خوردن بَنگ، هیچ جای استبعاد نخواهد شد!
چه خوش گفته بدیهةً شاعر شیعی ظریف این رباعی طریف را:
|
شافعی گفت که شطرنج مباح است مُدام |
||
|
راست گفته است چنین است که فرموده امام |
||
|
خواجه مالک سخنی گفت ازین بارکتر |
||
|
که به نزدیک خردمند، مباح است غلام |
||
|
بو حنیفه بِهْ ازین گوید در باب شراب |
||
|
که ز جوشیده بخور، کان نبوَد هیچ حرام |
||
|
حنبلی گفت که گر زانکه به غم درمانی |
||
|
بستۀ بنگ تناول کن و خوش باش مدام |
||
|
بنگ و مِیْ میخور و ... میدر و میباز قمار |
||
|
که مسلمانی ازین چار امام است تمام |
||
أخبار کثیره به طریق اهل سنّت در منع کردن از وَطی در دُبُر زنان وارد شده؛ از شرح عقائد نَسَفیّ، که از أعاظم علمای ایشان است، مستفاد میشود که: نزد ایشان قول به کفر فاعل آن نیز هست. لکن مشهور آن است که: مالک این فعل را حلال میدانست؛ چنانکه ملاّ عبدالرّحمن جامیّ در بهارستان به این معنی اشاره نموده، گفته است:
|
گفت مملوکهای به مالکِ خویش |
کز قفایش گرفت راهِ فساد |
|
|
ترک این فعل کن که جایز نیست |
نزد دینپروران شرع نهاد |