مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٤٦ - کلام محدّث نوری (ره) در باب جواز طواف بر قبور أئمّه علیهم السّلام

و ثانیاً: همان‌طور که ذکر شد، طوف را در روایات به معنای غایط و حدث گرفته است، و ما در اینجا عین عبارت او را می‌آوریم تا از فوائدش محروم نباشیم:

«باب ٧٢: جواز الطواف بالقبور:

١. علیّبن إبراهیمَ فی تفسیره، عن أبیه، عن ابنأبی‌عمیر، عن عثمانَبن عیسی و حمّادبن عثمان، عن أبی‌عبدالله علیهالسّلام، فی حدیثٍ طویلٍ فی قصّة فدک، قال فی آخره: ”و دخلتْ فاطمة علیها السّلام المسجدَ، و طافتْ بقبر أبیها و هی تبکی و تقول: إنّا فَقدناک فقْدَ الأرضِ وابِلَها.“ـالخبر.

و رواه أحمدبن أبی‌طالب الطبرسیّ فی الإحتجاج، عن حمّادبن عثمان، عنه علیهالسّلام مثلَه.

٢. الشّیخ محمّدبن المشهدیّ فی المزار و السیّد علیّبن طاوس فی المصباح قالا: زیارةٌ مَرویّةٌ عن الأئمّة علیهمالسّلام: ”إذا أرَدتَ ذلک“ إلی أن قال علیهالسّلام:

”ثمَّ قبِّلْه و قل: بأبی و أُمّی یا آلَ المصطفی! إنّا لا نملک إلّا أن نطوفَ حولَ مَشاهِدِکم، و نُعزِّیَ فیها أرواحَکم.“ـ الزیارة.

قلت: جَعَل الشَّیخ[١] عنوانَ الباب ”عدمَ جواز الطّواف“ و لم یذکر فیه إلّا الصادقیَّ و غیرَه: ”لا تشربْ و أنت قائمٌ، و لا تَطُف بقبرٍ، و لا تَبُل فی ماءٍ نقیعٍ.“ ـإلی آخر الحدیث. و المرادُ بالطّوف، الحدثُ فی هذه الأخبار؛ بقرینة قوله: ”و لا تَبُل.“ و یؤیّده أنّ الکلینیّ روی فی الصّحیح عن أبی‌جعفر علیهالسّلام قال: ”من تخلّی علی قبرٍ، أو بال قائمًا فی ماءٍ قائمٍ، أو مشی فی حذاءٍ واحدٍ، أو شَرِب قائمًا، أو خلا فی بیتٍ وحده، أو بات علی غَمَرٍ؛ فأصابه شیءٌ من الشیطان، لمیدَعْه إلّا أن یشاء الله. و أسرع ما یکون الشیطانُ إلی الإنسان و هو علی بعض هذه الحالات.“

[١]. أی: الشیخ الحرّ العاملی.