مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٣٦ - روایت حضرت موسی بن جعفر علیهالسّلام دربار&#١٧٢٨ بدعت عید نوروز

فَدَخَلَ فی آخر النّاس رَجلٌ شیخٌ کبیرُ السِّنِّ، فقال له: یا بن بنتِ رسول‌الله! إنَّنی رَجلٌ صُعلوکٌ لا مالَ لی أُتْحِفُکَ، و لکِنْ أُتحِفُک بِثَلاثَةِ‌ أبیاتٍ قالها جَدّی فی جَدِّک الحسین بن عَلیٍّ علیهالسّلام:

قال علیهالسّلام: قد قُبِلَ هَدِیَّتُکَ![٥] اِجلِسْ بارَکَ اللهُ فیکَ.

و رَفَع رأسَه إلی الخادم و قال: امْضِ‌ إلی أمیرالمؤمنین، و عَرِّفْهُ بهَذا المالِ، و ما یَصنَعُ به؟

فَمَضی الخادمُ و عادَ و هو یقول: کُلُّها هِبَةٌ مِنِّی لَهُ، یَفعَلُ بِهِ ما أرادَ.

فقال موسی علیهالسّلام للشیخ: اقْبِضْ جمیعَ هَذا المالِ، فهو هِبَةٌ مِنِّی لک.“[٦]

بیان: فِرِنْد السَّیف (بکسر الفاء‌ و الرّاء): جَوهَرُهُ و وَشْیُه؛ و التَّغَضغُض: الإنتِقاص.»[٧]

اصل این روایت در مناقب، طبع سنگی، جلد ٢، صفحه ٣٧٩ و صفحه٣٨٠

[١]. هاجَ یَهیج هَیْجًا و هَیاجًا و هَیجانًا الشّیءُ: ثار و تحرّک و انبعث.

[٢]. تَغَضغَضَ: انتقص. و در مناقب ابن شهرآشوب و منتهیالآمال تَقَضقَضَ آورده است و تَغَضغَضَ را نسخه بدل قرار داده است؛ و تَقَضقَض (با قاف) أی: تفرّق و انکسر.

[٣]. سَهْم، ج سِهام: واحد النَّبل.

[٤]. عاق یَعوقُه عَوقًا عن کذا: صَرَفَه.

[٥]. خ ‌ل: قبلتُ هدیَّتَک.

[٦]. المناقب، ابن ‌شهرآشوب، ج ٤، ص ٣١٨.

[٧]. بحار الأنوار، ج ٤٨، ص ١٠٧؛ مستدرک الوسائل, ج ١٠, ص ٣٨٦.