مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٤٨ - عمّ رضاعی ما مرحوم آقا سیّد مهدی فقاهتی سبزواری

قال فی المبسوط بعد ما نقَلنا عنه حرمة الطوائف الأربعة عشر:

ثمّ إنّه لمکان قوله صلّی الله علیه و‌آله و سلّم: «یحرُم من الرِّضاع ما یحرم من النّسب.» و فی روایةٍ أُخری: «یحرم من الولادة».‌ فإذا ثبت هذا، فإنّما یحرُم من الرّضاع من الأعیان السَّبع الّتی مضت حرفًا بحرفٍ.[١]

أقول: فعلی هذا یقع التعارض بین ظاهر الکتاب بل نصّه ـعلی ما أفاد الطباطبائیـ و بیّن السّنة‌ الدالّة‌ علی حرمة‌ العمّة و الخالة و البنت و بنت الأخ و بنت الأُخت الرّضاعیّات.[٢]

فلابدّ إذَن إمّا من الالتزام بتخصیص الکتاب و تقییده مع نصوصیّته، فهو مشکلٌ جدًّا؛ و إمّا من الالتزام بطرح السّنة و الذّهاب إلی انحصار المحرّمات الرّضاعیّة بالأُمّ‌ و الأُخت، و هو أشکل، بل محالٌ بعدَ ثبوت معاملة النّبی صلّی الله علیه و آله و سلّم مع الطوائف الخمس‌ الأُخری من الرّضاع معاملةَ المحرّمات الأبدیّة.[٣]

عمّ رضاعی ما: مرحوم آقا سیّد مهدی فقاهتی سبزواری

این حقیر، سیّد محمّد حسین حسینی طهرانی ـ عفی عنهـ طفل بودم در حدود پنج ساله، که روزی سیّد محترمی معمّم و پیرمرد که از علما بودند برای صرف نهار منزل ما آمدند. بسیار مؤدّب و خوش‌اخلاق و خوش‌مجلس بود و به ما بسیار مهربانی و عطوفت می‌نمود. مرحوم پدر ما، سیّد محمّد صادق بن سیّد ابراهیم بن سیّد علی اصغر طهرانی ـرحمه اللهـ می‌گفتند: «ایشان عموی شما

[١]. المبسوط، ج ٤، ص ٢٠٥.

[٢]. الجار و المجرور متعلّق بقولنا «بل نصّه» لا بقولنا «یقع التّعارض».

[٣]. جنگ ٧، ص ٣١٧.