مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٢٣ - روایاتی در لزوم حجاب و مفاسد سُفور (کشف حجاب)

علَیهِنّ مِن أبصارِهِنّ بحِجابِکَ إیّاهُنّ؛ فإنّ شِدَّةَ الحِجابِ أبقَی علَیهنّ. و لیس خُروجُهُنّ بأشَدَّ مِن إدخالِکَ مَن لا یُوثَقُ بِه علَیهِنّ. و إنِ استَطَعتَ ألّا یَعرِفنَ غَیرَکَ فَافعَلْ. و لا تُمَلِّکِ المَرأةَ مِن أمرِها ما جاوَزَ نَفسَها، فإنّ المَرأةَ رَیحانَةٌ، و لَیسَت بقهرَمانة. و لا تَعْدُ بکَرامَتِها نَفسَها، و لا تُطمِعْها فی أن تَشفَعَ بغیرها...» ـ إلی آخِرِ الوصیّة[١].[٢]

١٦. در مدینة الإسلام فرموده که در خبر است: «ألا و إنّما العَینانُ تَزنیانِ، و زِناهما النظَر.»

١٧. در مدینة الإسلام فرموده که در خبر است: «النَّظرُ بَریدُ الزّنا.»

١٨. در مدینة الإسلام فرموده که در خبر است: «زنا العینِ النّظَر.»

١٩. در مدینة الإسلام فرموده که در خبر است: «النَّظرَةُ‌ فی محاسن المرأة سهمٌ مسمومٌ مِن سِهام إبلیسَ.»

٢٠. در مدینة الإسلام، صفحه ١٥٧ فرموده که در خبر است:

«قالت أمُّ سلمة: کنتُ عندَ النبیّ صلّی الله علیه و آله و عنده میمونةُ، فأقبَلَ ابنُ‌مَکتوم، و ذلک بعد أن أُمِرنا بالحجاب، فدخل علینا، فقال: ”احتَجِبا.“ فقلنا: یا رسول الله! ألیس أعمی لا یُبصِرُنا؟ فقال: ”أفَعَمیاوانِ أنتما؟! ألستُما تُبصِرانه؟!“»

٢١. مدینة الإسلام، صفحه ١٥٨:

«حضرت رسول در حجرۀ فاطمه سلام الله علیها بودند، عبدالله بن مکتوم وارد شد، فاطمه سلام الله علیها پنهان شد. پس از آنکه ابن‌مکتوم خارج شد، حضرت فاطمه سلام الله علیها خدمت پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلّم آمد. حضرت امتحاناً فرمودند: ”دخترجان! چرا پنهان شدی، ابن‌مکتوم که چشم نداشت؟“

[١]. نهج البلاغة (عبده)، ج ٣، ص ٥٦.

[٢]. جنگ ٣، ص ٤٦؛ جنگ ١٠، ص ٣٤.