مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٣٠ - الهبة من العقود اللازمة
[مالکیّت اراضی موات]
آقای هاشمینژاد در سخنرانی خود، راجع به مالکیّت زمین موات گفتهاند:
«اصل مالکیّت فی الجمله مسلّم است، به دلیل: ”[فإنَّ] الأرضَ [لِلَّهِ و] لمَن عَمَّرَها“[١]و ”مَن أحیا أرضًا [مَواتًا] فهی له“؛[٢]لیکن آیا این اختصاص به نحو مالکیّت است یا اولویّت؟ محلّ خلاف است. و علاوه بعضی قائل شدهاند به اینکه حیازت وقتی مالکیّت میآورد که بالمباشره صورت گیرد، نه با وکالت؛ آقا سیّد محمّدباقر صدر به عنوان نظریّه بیان میکند که: این امر، وکالت بر نمیدارد.»
این مطلب در نوار آقای هاشمینژاد مضبوط است.[٣]
[الهبة من العقود اللازمة]
مطلبی از کتاب جواهر الکلام، جلد ٢٨، صفحه ١٩٢:
«و دعوی: ”أنَّ الهبة من العقود الجائزة و إن اعتراها اللزوم فی بعض أفرادها“، لیس بِأَولَی من القول بأنّها من العقود اللّازمة و إن اعتراها الجواز فی بعض أفرادها، بل هذا أولی؛ لأنَّ العقد اللّازم قد یعتریه الجواز، حتّی البیعَ الّذی فیه خیار المجلس و العیب و الغبن و غیرها. و أمّا العقد الجائز فلزومه إنّما یکون بأمرٍ خارجیٍّ، کشرطٍ و نحوه. علی أنَّه قد ذکروا فی غیر مقامٍ الإجماعَ علی انفساخ العقد الجائز بالجنون و الإغماء و الموت؛ و من المعلوم هنا خلافُه.
و ذلک کلّه دلیلٌ علی أنَّ الهبةَ من العقد اللّازم و إن اعتراها الجواز فی بعض
[١]. الکافی، ج ٥، ص ٢٧٩؛ التهذیب، ج ٧، ص ١٥٢.
[٢]. التهذیب، ج ٧، ص ١٥٢.
[٣]. جنگ ١٤، ص ٢٥.