[١]. اتّفاقاً روایاتی که در این باب وارد شده است, بر عدم مطلوب أدلّ است؛ زیرا خروج به میقات را برای متمتّع جوازاً برای مجاور در مکّه می‌شمرد. و در بعضی برای قاطنین که أقاموا سنةً أو سنتَین، حجّ تمتّع را جایز می‌شمرد و محلّ احرام را از حرم مشخّص می‌نماید:

در وسائل الشّیعة، ج ٢، از طبع امیر بهادر، کتاب حجّ، ص ١٦٨ و ١٦٩ [طبع آل البیت, ج ١١، ص٢٦٤] از کلینی با سند متّصل خود از سماعة از حضرت أبی‌الحسن علیهالسّلام روایت می‌کند که: «قال:سألتُه عن المجاور: أ له أن یتمتَّعَ بالعمرة إلی الحجّ؟!

قال: ”نعم، یَخرُج إلی مُهَلِّ* أرضِه، فیلبِّی إن شاء.“»

و از شیخ طوسی با سند متّصل خود از حلبی روایت می‌کند که: «قال: سألت أباعبدالله علیهالسلام: لِأهلِ مکّةَ أن یَتمتّعوا؟! قال: ”لا“ [فقال: ”لا لیس لأهل مکةَ أن یَتمتّعوا“] قال: قلت: فالقاطنین بها؟! قال: ”إذا أقاموا سنةً أو سنتین، صَنعوا کما یصنَعُ أهلُ مکّة. فإذا أقاموا شهرًا، فإنَّ لهم أن یتمتّعوا!“

قال: قلت: من أین؟ قال: ”یخرجون من الحرم.“ قلت: من أین یُهِلّونَ بالحجّ؟ فقال: من مکّةَ نحوًا ممّن [ممّا] یقول النّاس.“» (التهذیب، ج ٥، ص ٣٥.)

و از کلینیّ با سند متّصل خود از حمّاد روایت می‌کند که: «قال: سألت أباعبدالله علیهالسلام عن أهل مکّة: أ یتمتّعون؟ قال: ”لیس لهم مُتعةٌ.“ قلت: فالقاطنُ بها إذا أقام بها سنةً أو سنتین؟ قال: ”صَنَعَ صُنعَ أهل مکّة.“ قلت: فإن مکَث الشّهر؟! قال: ”یَتمَتّع.“ قلت: من أین یُحرِم؟ قال: ”یَخرُج من الحرم.“ قلت: من أین یُهِلُّ بالحجّ؟! قال: ”من مکّة نحوًا ممّا یقول النّاس.“» (الکافی، ج ٤، ص ٣٠٠، با قدری اختلاف.)

و همچنین از کلینیّ با سند متّصل خود از حریز عمّن أخبره از حضرت أبوجعفر الباقر علیهالسّلام روایت می‌کند که: «قال: ”مَن دخل مکّةَ بحَجّةٍ عن غیره ثمّ أقام سنةً، فهو مکّیٌّ. فإذا أراد أن یَحُجّ عن نفسه أو أراد أن یَعتمر بعد ما انصرف من عرفة فلیس له أن یُحرِم من مکّة، ولکن یَخرُج إلی الوقت، و کلَّما حَوَّل رجَعَ إلی الوقت.“» و رواه الشّیخ بإسناده عن محمّد بن یعقوب. (الکافی، ج ٤، ص ٣٠٢.) (علاّمه طهرانی، قدّس سرّه)

* لسان العرب: «المُهَلُّ (بضمّ المیم): موضع الإهلال و هو المیقات الذی یحرمون منه؛ و یقع علی الزمان و المصدر.»