مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٢٣ - کسانی که از میقات عبور نمیکنند، محلّ احرامشان اوّل دخول حرم است

می‌کنند و به جُدَّه[١] ‌می‌آیند, و نیز کسانی که با طیّاره به جُدَّه می‌روند، میقاتی در پیش ندارند؛ و از جُدَّه نیز نمی‌توان محرم شد، چون نه میقات است و نه محاذی آن.

و آنچه را که ناخدایان کشتی در بحر أحمر گفته‌اند که: «نقطه‌ای در ساحل دریا بین قمران و جُدَّة، محاذی یلملم است.» آن محاذات مورد نظر برای حال إحرام نیست؛ زیرا معنای محاذات برای احرام شخصی که به جهت مکّه می‌رود و در سو و سمت قبله حرکت دارد، آن است که میقات یا در طرف راست و یا در طرف چپ او واقع شود, و بین او و میقات و مکّه یک مثلّث قائم الزّاویه‌ای تشکیل گردد که زاویۀ قائمۀ آن بین خطّ واصل از مکّه تا نقطۀ محاذات، و بین خطّ واصل از نقطۀ محاذات تا میقات بوده, و وتر مثلّث بین میقات و مکّه قرار گیرد.

محاذاتی که ناخدایان می‌گویند، طوری است که یلملم و قبله هر دو در یک جهت با تفاوت کمی واقع می‌شود؛ و این منتج فائده‌ای از جهت نُسْک نیست. یلملم در جنوب مکّه است؛ زیرا میقات اهل یمن است، و یمن در جنوب شرقی مکّه واقع است. و جُدَّه در مغرب مکّه است. و ناسک که در جُدَّه رو به مکّه می‌ایستد هیچ‌گاه محاذات با یلملم را پیدا نخواهد کرد؛ و در بین راه حتّی در حَدَّه

[١]. در معجم البلدان آورده است که: «جُدَّة بالضّم و التّشدید: بَلَدٌ علی ساحل بحر الیَمَن؛ و هی فرضة مکّة، بینها و بین مکّه ثلاث لیالٍ من الزمخشری. و قال الحازمی: بینهما یوم و لیلة ... و بجُدَّة ولد جُدَّة بن حزم بن ریّان بن حلوان بن عمران بن الحاف بن قضاعة، فسمّی جُدَّة باسم الموضع.»