خواهيم كرد كه بحث از «وجود خدا» جز در اين علم امكان ندارد زيرا براى تو روشن شد كه اين علم از موجوداتى بحث مى‌كند كه اصلا[١] از ماده مفارق و مجردند.[٢] در طبيعيات هم برايت روشن شد كه «اله» نه جسم است و نه قوه جسمانى بلكه واحدى است كه از ماده و همراهى با تغيير و حركت از هر جهت منزه و مبرى است.[٣] پس بايد بحث از خدا در همين علم باشد.»

[١] اصلا يعنى مجرد از ماده، هم از نظر وجود و هم از نظر ماهيت، [شهيد مطهرى، مجموعه آثار، ج ٧، ص٢٤٤] [٢] اين جمله اشاره به كبراى قياس و استدلال شيخ است. [ملا اولياء، الهيات چاپ تهران، تعليقه ص ٢٦٩]. [٣] اين جمله اشاره به صغراى قياس و استدلال شيخ است. [ملا اولياء، منبع سابق] شيخ در اينجا ادعا كرده كه در طبيعيات اثبات شده كه اله فلان و فلان است لكن هيچيك از محشين اشاره‌اى به محلّ ذكر اين امر در طبيعيات شفاء نكرده‌اند گويا شيخ اين مطلب را در طبيعيات تصريح نكرده است. از همينروست كه مرحوم خوانسارى هم گفته است: ما در طبيعيات اين سخن را صراحتاً نيافتيم. گرچه در ادامه مواردى را مى‌آورد كه از آنها اين مطلب قابل استفاده است. [الحاشيه، ص ٢٩]

‌ مرحوم نراقى گويد: ظاهراً مقصود شيخ از «لاح لك فى الطبيعيات» همان روش علماى علم طبيعيات است كه آنان به هنگام اثبات محرك بلاتحرّك از راه حركت دائمى سماوى، گرچه به «مجرد» و «اله» بودن اين محرك تصريح نكرده‌اند لكن چنين محركى [يعنى محرك بلاتحرك] اين صفات را لازم دارد. [شرح الهيات، صص ٢١ ـ ٢٠]

‌