شرح الهيات شفاء - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٦١ - بررسى بعضى از خصوصيات واجب

بالعرض المفارق باشد و خواه بالعرض اللازم. و آنچه مورد بحث بود تكافؤ ذاتى بود و تكافؤ بالعرض خارج از ما نحن فيه است.

‌‌ قيد سوّمى كه قبلا گفته بوديم در نظر شيخ براى تكافؤ لازم است همين قيد بالذات يا ذاتى است كه از همين عبارت شيخ اعتبار آن معلوم مى‌شود.

‌‌ از طرفى هر امر بالعرضى بايد به علّتى منتهى شود و معلَّل باشد، پس تكافؤ بالعرض هم بايد به علّتى منتهى شود. حاصل آنكه: اين دو امرى كه تكافؤ دارند و تكافؤ آنها بالعرض است بايد معلول علّت ثالثى باشند.

‌‌ در اينجا صدرالمتألهين جمله‌اى افزوده است و آن اينكه: چون دو واجب الوجود مفروضْ معلول علتى نيستند پس تكافؤ عرضى هم نخواهند داشت. چرا كه تكافؤ عرضى تنها بين دو معلولِ علت ثالثه فرض دارد.[١]