حيثيت شىءبودن و موجودبودن آن معنا به لحاظ همان وجود ذهنى آن است، ديگر نمى‌گفتند كه گاهى چيزى معلوم و مخبر عنه هست ولى موجود نيست پس مخبر عنه بودن و معلوميت اعم از موجود است. چراكه امرى كه از آن خبر مى‌دهيم در ذهن وجود دارد و چون وجود دارد شىء هم بر او اطلاق مى‌شود.

‌‌ البته بايد توجه داشت كه گاهى از چيزى كه در ذهن هست خبر مى‌دهيم به اين صورت كه: «در ذهن من تصور امرى مثلا تصور عدم وجود دارد.» اين اخبار هست و قضيه هم خارجيه است ولى مراد ما از اِخبار از امر موجود در ذهن چنين اِخبار و قضيه‌اى نيست. پس مقصود از اِخبار از شىء موجود در ذهن چيست؟

تبيين كيفيت إِخبار از موجود در ذهن كه معدوم در خارج است

‌‌ اينكه مى‌گوييم «از امرى كه در ذهن وجود دارد و در خارج معدوم است خبر مى‌دهيم» به اين اعتبار و لحاظ است كه چيزى در ذهن من موجود است و مى‌تواند

‌‌