ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٢٦ - باب ٣٤ عللى كه فضل بن شاذان ذكر كرده است

سلام تكبير يا تسبيح يا چيز ديگر قرار نداده است؟ گفته مى‌شود: براى اينكه در هنگام ورود به نماز سخن با غير خدا حرام گشت و تمام توجه بسوى خدا بايد باشد لا غير، تحليل آن و حلال شدن گفتگوى با ديگران با كلام مخلوقين كه وقتى بيكديگر ميرسند ابتدا بسلام ميكنند آغاز شد.

و اگر بپرسد كه: چرا قراءت (خواندن حمد و سوره) در دو ركعت اوّل مقرّر شد، و تسبيحات در دو ركعت آخر؟ گفته مى‌شود: تا فرق آنچه از نزد خداوند عز و جلّ واجب گشته است با آنچه رسول و پيامبرش از جانب خود افزوده مشخّص باشد.

و اگر بپرسد كه: چرا نماز بجماعت قرار داده شده؟ در پاسخ گفته مى‌شود:

براى آنكه اخلاص و توحيد (يكتاپرستى) و اسلام و عبادت پروردگار علنى و ظاهر و مشهور و آشكارا باشد، زيرا كه در اظهارش حجّت است بر اهل شرق و غرب براى خداوند عز و جلّ، و براى اينكه منافق: آنكه بنماز اهميّت نمى‌دهد و آن را كوچك ميشمارد ناچار بدان چه بآن اقرار كرده در ظاهر ادا كرده باشد و نماز اسلام را در ميان جمعيّت مسلمين بجاى آرد و مراقب باشد تا كه شهادت مسلمانان پاره‌اى در باره پاره ديگر ممكن باشد، با فوائد ديگرى كه در نماز