ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٢٧ - باب ٣٤ عللى كه فضل بن شاذان ذكر كرده است

جماعت مسلم است مانند رسيدگى به بينوايان و يارى درماندگان، نيكوكارى و پرهيز از معاصى، و پيش‌گيرى از وقوع بسيارى از گناهان و مناهى خداوند عزّ و جلّ كه بوسيله نماز جماعت ميتوان زائل ساخت.

و اگر بپرسد كه: چرا در بعض از نمازها بلند خواندن مقرّر شد و در بعضى آهسته خواندن؟ گفته مى‌شود: براى اينكه نمازهائى كه به «جهر» خوانده مى‌شود آن نمازهائى است كه در اوقات تاريك بجاى مى‌آورند، لذا لازم است كه بلند خوانده شود تا كسى كه عبور ميكند بداند كه در اين مكان نماز جماعت بر پا است، و اگر بخواهد نماز گزارد با آنان شركت كند، و براى اينكه اگر ندانست يا نديد جماعت را، صدايشان را بشنود و از راه چشم اگر نديد از راه گوش بشنود، و آن نمازهاى دوگانه (ظهر و عصر) چون در روز انجام مى‌شود و در وقتى است كه هوا كاملا روشن است، پس از راه بصر مى‌بيند و لازم نيست بلند خوانده شود چون شخص مى‌بيند.

و چنانچه بپرسد كه: چرا نماز در اوقات مخصوصى واجب شده است بدون تقديم و تأخير؟ گفته مى‌شود: براى اينكه اين اوقات براى همه مردم روى زمين معلوم و واضح است، و عالم و جاهل آن را بچهار وقت مى‌شناسند: غروب آفتاب خود آشكار و معلوم است كه در آن نماز مغرب واجب شده است، و فرو