ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٤٠٤ - باب ٤٣ اشعارى كه در باره حلم و سكوت در مقابل جاهل و ترك عتاب دوست و جذب دشمن تا آنكه دوست شود، و پرده پوشى فرموده است

ترجمه اشعار بطور اجمال: هر گاه من در مقابل كسى قرار گيرم كه از او ناراحتى مى‌بينم از سه حال خالى نيست: يا او فرديست كه شخصيتش كمتر از من، يا موازى و مطابق من، و يا بالاتر و رفيعتر از منست، با آن كس كه كمتر از من است خود را در نمى‌اندازم و خود را محترم ميدارم كه با هر كس و ناكس طرف شوم. و يا شأنش مطابق من است، با حلم و بردبارى با او رفتار مى‌كنم تا از وى بالاتر باشم. و امّا نسبت بآن كه از من برتر و بالاتر است حقّ بزرگترى و تقدم و فضل را بدو ميدهم و خوددارى مينمايم (پس در هر سه حال حلم و بردبارى را بنفع خود بكار بسته‌ام).

مأمون چون بشنيد گفت: چه بسيار زيبا و نيكو بود اين شعر، اين را چه كسى سروده؟ امام ٧ فرمود: يكى از جوانان ما.

مأمون گفت: بهترين شعرى كه در مورد سكوت و خاموشى در مورد جاهل و ترك عتاب كردن بدوست شنيده‌اى براى ما بازگو، حضرت فرمود:

تا آخر چهار سطر مذكور در متن كه ترجمه‌اش اينست: