ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ١٧٧ - باب ٣٣ ذكر آنچه آن حضرت
اين كلام را با حقتعالى گفتند امّا بعد پشيمان شدند و بعرش پناه برده و استغفار كردند، خداوند عزّ و جلّ دوست داشت كه ساير بندگان و عبادتكنندگان، مانند ملائكه عبادت كنند، لذا در آسمان چهارم محاذى عرش خانهاى قرار داد كه بدان ضراح مىگفتند، سپس در آسمان دنيا خانهاى بنا نهاد كه آن را بيت المعمور مىگفتند و آن محاذى ضراح بود، آنگاه خانه كعبه را وضع نمود در برابر بيت المعمور و محاذى آن، و آدم ابو البشر را دستور داد تا بگرد آن طواف كند، و خداى عزّ و جلّ بر آدم گناهش را ببخشود و اين امر در اولاد آدم تا روز قيامت جارى گشت.
و علّت اينكه استلام و لمس يا بوسيدن حجر الأسود اينست كه خداوند عزّ و جلّ هنگامى كه از بنى آدم ميثاق گرفت حجر الاسود آن را چون لقمه در كام گرفت، پس از اين رو بنى آدم را مكلّف نمود كه اين ميثاق را حفظ كنند و پيمان خويش را وفا نمايند، از اين جهت است كه در نزد حجر الاسود ميگويند: «امانتى ادّيتها و ميثاقي تعاهدته لتشهد لي بالموافاة-» (اين امانت منست كه آن را ادا كردم، و پيمان منست كه آن را تجديد نمودم تا براى من بوفاكردنم شهادت دهى).
و از اين رو سلمان- رحمه اللَّه- گفته است: حجر الاسود در قيامت چون كوه