ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٧١ - باب(٣١) آنچه از حضرت رضا

مخلوقاتم فرستادم و علىّ را براى معاونت او برگزيدم، و وى را برادر و وصىّ و وزير و اداكننده مأموريّت بسوى خلق پس از وى قرار دادم، خليفه و مأمور از جانب خود گردانيدم، تا كتابم را براى آنان بيان كند، و دستوراتم را در ميان ايشان انجام دهد، و او را نشانه هدايت و راهنماى بندگانم از گمراهى نمودم، و باب تقرّب و راه ورود به مرضيّات و خانه و درگاهم قرار دادم، آن خانه‌اى كه هر كس در محيط آن گام نهد از آتش عقوبتم در امان خواهد بود، و نيز او را همانند قلعه و بارويم گردانيدم كه هر كس بدان پناه جويد از گزند هر ناروائى چه دنيائى و چه اخروى او را در امان خواهد داشت، و همچنين او را صوب و جهت خود نمودم آنچنان كه هر كس بدو رو كند من از وى روى نگردانم، و او را حجّت خود در آسمانها و زمينها بر همه كسان از مخلوقاتم كه در آن زندگى مى‌كنند ساختم، عمل هيچ عمل‌كننده‌اى را از ايشان بدون اقرار بولايت او و نبوّت رسولم نخواهم پذيرفت، و اوست دست گشوده من بر سر بندگانم، و اوست نعمتى كه بر آن بندگانم كه دوستشان دارم ارزانى داشتم.

پس هر كس از بندگانم را كه دوست داشته و او را ميخواستم، ولايت و شناخت علىّ را باو آموختم، و هر كس از بندگانم را كه دشمن داشتم بدان جهت بود كه او از شناخت و ولايت علىّ روى گردانيد، پس به عزّت و جلالم قسم ياد كرده‌ام كه دوست ندارد علىّ را بنده‌اى از بندگانم جز اينكه آتش را از وى دور