ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٧٦ - باب ٣٥ كتابى كه حضرت رضا

آورد، و ملعونان را پناه داد، و اموال مسلمين را در ميان توانگران پخش كرد و فقرا را محروم ساخت و بضعفا چيزى از حقّشان نپرداخت مگر اندكى، و بيخردان را از عمّال و كارگزاران مملكت اسلامى قرار داد- مانند معاويه و عمرو بن عاص كه هر دو مورد لعن رسول خدا ٦ بودند-، و واجب است بيزارى جستن از دوستان ايشان كه با امير مؤمنان بمحاربه برخاستند، انصار و مهاجرين را كشتند، و اهل فضل و صلاح را از پيشينيان بقتل رسانيدند.

و همچنين بيزارى از اهل شورى، و ابو موسى اشعرىّ و دوستانش كه اينان كسانى هستند كه اهل اين آيه‌اند: الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً* أُولئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ‌، يعنى: (اينان كسانى هستند كه زيانكارترين مردمند كه گم شد و ضايع گرديد كوششهاى ايشان بانجام كارهاى نيك در اين دنيا، و مى‌پندارند كه كار نيكو انجام مى‌دهند، و اينانند كه بآيات و نشانه‌هاى پروردگارشان كافر گشتند) و بولايت امير المؤمنين- ٧- و بلقاء پروردگار كافر شدند، يعنى خدا را ملاقات خواهند كرد و ميميرند بدون ولايت علىّ ٧ و اعمالشان يكسر تباه و حبط و نابود مى‌شود، و روز رستاخيز ترازوئى براى ايشان بپا نخواهيم كرد كه بدان عمل خير ايشان سنجيده شود، زيرا خيرى براى آنها باقى نماند و همه تباه و نابود شد، و آنان سگان اهل دوزخند.

و همچنين واجب است بيزارى از آنها بتهاى ساختگى كه پيشوايان ضلالت‌