ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٣١٨ - باب ٤٠ در سبب پذيرش ولايتعهدى مأمون از سوى حضرت رضا

و پس از آن به رزين برادر دعبل گفت: تو آن را تمام كن، وى گفت:

يعنى: اگر بر آن حالت سابق بوديد و در آن حالت به خوشى و راحتى بوديد، قبل و بعد حالتان در آن مساوى شد و بر خوارى و ذلّت باقى نمانديد.

و پس از وى به دعبل گفت: اى ابو علىّ! تو آن را تمام كن، دعبل گفت:

يعنى: اكنون كه آنچه داشته بوديم از دست داده‌ايم، پس داراى صبر و پايدارى باشيد و آسان بگيريد و امروز را بسر مى‌بريم و من براى مخارج حتّى كفش خود را ميفروشم.

٨- حسين بن احمد بيهقىّ گويد: صولى از هارون مهلّبى نقل كرد كه چون ابراهيم و دعبل نزد حضرت رضا ٧ رسيدند در حالى كه مردم با حضرت بعنوان وليعهدى بيعت كرده بودند، دعبل اين اشعار را سرود كه مطلع آن اينست:

يعنى: محلّ دروس قرآنى از خواندن قرآن خالى شده بود، و محلّ نزول‌