ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٤٦٨ - باب ٤٥ تقرب جستن مأمون بآن حضرت بمجادله و بحث با مخالفان در باره امامت و برترى على

قدرت يافت و ياورانى تهيّه كرد جنگيد، چنان كه خداوند تعالى ميفرمايد در اوّل: فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ‌ (يعنى اى رسول ما از ايشان در گذر بطريق هر چه نيكوتر- حجر: ٨٥) و پس از آن فرموده است: فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَ خُذُوهُمْ وَ احْصُرُوهُمْ وَ اقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ (بكشيد مشركان را هر كجا كه يافتيد و اسيرشان كنيد و راه را بر آنان ببنديد و محاصره‌شان كنيد و هر كجا در كمين آنان باشيد- توبه: ٥).

مترجم گويد: «جواب مأمون چندان درست نيست (البته از نظر استشهاد به آيات)، زيرا آيه امر بقتال در سوره توبه است و پس از فتح مكّه نازل شده است و آيه امر بصفح در مدينه نازل شده نه در صلح حديبيه، و آن صلح بسال ششم هجرت در ماه ذى قعدة الحرام بود كه جنگ در آن ماه هم از نظر مسلمين و هم از نظر مشركين جايز نبود، و الّا مسلمين قدرت داشتند با كفّار بجنگند، چنان كه در آيه مباركه آمده است‌ لَوْ قاتَلَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوَلَّوُا الْأَدْبارَ ثُمَّ لا يَجِدُونَ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً (اگر كفّار بجنگ با شما مى‌پرداختند البته فرار اختيار مى‌كردند و ياورى براى خود نمى‌يافتند- سوره فتح آيه ٢٢) و آيه ديگر كه ميفرمايد هُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ‌ (خداوند شما را از شرّ آنان حفظ فرمود و آنان را از حمله شما پس از آنكه شما را بر آنان غالب ساخته بود- فتح ٢٤) و اين بدين جهت بود كه جماعتى از اهل مكّه مسلمان شده بودند ولى ايمان خود را مخفى ميداشتند و اگر مسلمين به مكّه حمله ميبردند آنان نشناخته خونشان ميريخت و مسلمانان بعد مى‌فهميدند و ناراحت گشته و متأثر مى‌شدند و ديه و خونبهاى آنان بر