ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٥٧٥ - باب ٥٨ گفتگوى آن حضرت با برادرش زيد، هنگامى كه در مجلس مأمون فخر ميفروخت، و سخنان آن حضرت در باره بدرفتارى با شيعيان

خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِي جَهَنَّمَ خالِدُونَ‌ (چون در صور دميده شود نسبها در ميان نباشند (خويشى بكار نيايد) و از آن نپرسند، پس آنان كه ميزان سنجش اعمالشان افزون باشد آنان رستگارند، و آن كسان كه ميزان اعمالشان سبك باشد اينانند كه زيان داده‌اند خود را و در دوزخ جاودان ماندگار باشند- مؤمنون ١٠٣ تا ١٠١) ٨- ابو الحسن محمّد بصرىّ بسند مذكور در متن از موسى بن علىّ قرشى روايت كرد كه گفت: ابو الحسن علىّ بن موسى عليهما السّلام فرمود: از پيروان ما قلم برداشته شده است، راوى گفت: پرسيدم اين چگونه است اى سرور من؟

فرمود: چون مأمور شده‌اند در دولت باطل بتقيّه رفتار كنند و در اين كار از ايشان پيمان گرفته شده است، مردم همه در امانند و آنان در كمال خوف و بيم بسر ميبرند و بخاطر ما ايشان را تكفير مى‌كنند، ولى ما بخاطر آنان تكفير نميشويم، و آنان در راه ما كشته مى‌شوند، لكن ما براى ايشان كشته نمى‌شويم، احدى از شيعيان ما نيست كه مرتكب گناهى شود مگر آنكه اندوه و غمّ او را فرو ميگيرد.

چنان كه گناهان او را برطرف ميكند هر چند گناهانش بعدد باران باشد، يا بعدد ريگ و شن بيابانها، و خارها و درختها، و چنانچه در امر شخص خودش مبتلا به اندوه نشود در باره خانواده‌اش يا اموالش غمى به او خواهد رسيد، و