ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ١٧٣ - باب ٣٣ ذكر آنچه آن حضرت

براى سجده است و خضوع در آن، و شستن دو دست بدان جهت است كه آنها را بدرگاه حقتعالى بالا ميبرد و بعد مى‌افكند، و با آن دو كف رغبت و رهبت و تبتّل‌[١] انجام مى‌دهد، و مسح سر و روى دو پا براى اينست كه ظاهر و آشكار و برهنه است و در جميع حالات نماز با اين سه استقبال كند و رو بحقّ ايستد و در اينها خضوع و تبتّل همانند و بحدّ روى و ذراعين نيست.

و علّت زكات براى دادن قوت به بينوايان است، و نيز حفظ اموال ثروتمندان و اغنياء (تا مسلك اشتراكى پيش نيايد) و خداوند تبارك و تعالى اهل صحّت و سلامت را مكلّف ساخته تا قيام بنيازهاى آفت‌زدگان و بلاديدگان نمايند، چنان كه ميفرمايد: لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ‌ (در اموال و جانها وا نفستان، مورد امتحان و آزمايش واقع خواهيد شد- آل عمران ١٨٦) در اموال بپرداخت زكات و در جانها بمهيا شدن براى صبر بر بليّات و ناگواريها، و با اينكه در پرداخت زكات أداء شكر نعمتهاى پروردگار عزّ و جلّ و اميد زيادت نعمت است، و نيز رأفت و رحمت بر پريشانحالان و مردم بينوا و كوخ‌نشين و ضعفا است، و همچنين تحريص بر مواسات و همدردى با فقرا و

[١]- در كتاب دعاى كافى كلينىّ- رضوان اللَّه تعالى عليه- روايتى نقل شده است كه امام صادق ٧ فرمودند: رغبت آنست كه كف دو دست بآسمان بلند شود، و رهبت آنست كه دستها بلند و پشت دو دست بآسمان شود و تبتل به انگشت اشاره كردن است.