ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٤٢٧ - باب ٤٤ در ذكر اخلاق حميده و عبادت و صفات پسنديده آن حضرت

و قراءت نماز مغرب و عشاء و نماز شب و شفع و وتر و صبح را بجهر (بلند)، و نماز ظهر و عصر را بآهستگى ميخواند، و در دو ركعت آخر

«سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله إلّا اللَّه و اللَّه اكبر»

ميگفت، و ذكر قنوت او در تمامى نمازها اين بود:

«ربّ اغفر لى و ارحم، و تجاوز عمّا تعلم، إنّك أنت الأعزّ الأجلّ الأكرم»

(خداوندا! بيامرز و رحم نما و از آنچه ناپسند از ما ديده‌اى بگذر، چون تو خود عزيزتر و شكوهمندتر و محترمترى).

و اگر در ايّام روزه مسافر بود و بشهرى وارد ميشد قصد اقامه ده روز ميكرد و روزه‌اش را افطار نمى‌نمود، و چون شام ميشد ابتدا بنماز مغرب ميپرداخت پيش از آنكه افطار كند، و امّا در بين راه نمازهاى واجبش را جز نماز مغرب دو ركعت بجاى مى‌آورد و تنها آن را سه ركعت ميگزارد و نافله آن را هم بجا مى‌آورد و همچنين نوافل شب، نيز شفع و وتر، و دو ركعت نافله صبح را چه در سفر و چه در حضر، ترك نمى‌نمود، و نافله‌هاى روز را در مسافرت نمى‌خواند، و پس از هر نمازى كه قصر و شكسته خوانده بود سى بار

«سبحان اللَّه و الحمد للَّه‌