ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٤٣٥ - باب ٤٥ تقرب جستن مأمون بآن حضرت بمجادله و بحث با مخالفان در باره امامت و برترى على

نزد خداى خود حجت آرم، پس از خداوند بپرهيزيد و او را در نظر داشته باشيد، و خود و امامتان را ملاحظه نمائيد، و مبادا حشمت و موقعيّت من، شما را از پذيرش حقّ از هر كس باشد باز گيرد، و از ردّ كردن سخن باطل از هر كس كه باشد باز ندارد، و بر خود از آتش دوزخ بترسيد، و تقرّب بخدا را برضا و خشنودى او و مقدّم داشتن طاعتش بجوئيد، بدانيد هيچ بنده‌اى بانافرمانى خدا خود را بمخلوقى نزديك نكرد جز آنكه خداوند آن مخلوق را بر وى مسلّط ساخت، پس با من با تمام عقلتان بحث كنيد، آنگاه گفت:

من مردى هستم كه فكر ميكنم علىّ بهترين مردان پس از رسول خدا ٦ است، اگر من در اين نظرم درست مى‌انديشم پس مرا تصديق كنيد و سخنم را صواب دانيد، و چنانچه خطا مى‌انديشم با دليل قول مرا ردّ كنيد و با من بگفتگو پردازيد، يا من از شما مى‌پرسم يا شما از من بپرسيد هر چيزى ميخواهيد. چون مأمون اين سخنان گفت، آنان كه اهل حديث بودند گفتند:

پس ما از تو سؤال ميكنيم، گفت: بپرسيد و سخنتان را بيك‌تن از خود واگذاريد و او را مأمور اين كار كنيد، و چون او سخن گويد اگر زياده بر آن، كسى چيزى داشت بگويد، و اگر خطا كرد خطايش را جبران كنيد، پس يكى از آنان گفت: