ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٠٠ - باب ٣٤ عللى كه فضل بن شاذان ذكر كرده است

براى چه خلق را مكلّف نموده؟ گفته مى‌شود براى علّتهاى بسيار.

پس اگر گفت: بگو آيا آن علّتها شناخته شده و موجود است يا نه خلق نشده، و معروف نيست؟ گفته مى‌شود: نزد اهلش معروف و موجود است.

پس اگر پرسيد: شما آنها را ميشناسيد يا نمى‌شناسيد، گفته مى‌شود: بلى پاره‌اى را ميدانيم و برخى را نه، اطّلاعى نداريم.

پس اگر بگويد: اوّلين واجب كدام است؟ پاسخش آنست كه آن اقرار بخدا و وحدانيّت او عزّ و جلّ و رسول او و حجّتهائى كه از نزد او آمده است.

پس اگر بپرسد چرا خلق مأمور باقرار بخدا و انبياء و حجّتهاى او و دستورات نازله او شده‌اند؟ پاسخ داده مى‌شود كه براى علّتهائى بسيار كه از آن جمله اينست كه: هر كس اقرار بخداوند عزّ و جلّ نداشته باشد و از نافرمانى او اجتناب نورزد و از ارتكاب گناهان بزرگ خوددارى ننمايد و در آنچه شهوتش اقتضا مى‌كند و لذّت مى‌برد از كسى هراس نكند و همچنين از فساد كردن و ستمكارى، و چون مردم چنين مفاسدى را بى‌پروا انجام دهند و هر شخصى مرتكب اعمالى كه شهوتش را ارضاء ميكند و هواى نفس او آن را طلب مينمايد