ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٤٥٢ - باب ٤٥ تقرب جستن مأمون بآن حضرت بمجادله و بحث با مخالفان در باره امامت و برترى على

امّهات مؤمنين را تند ميراند، و شتران مردان را براء بن مالك سوق ميداد و اينان هر دو در تند بردن شتران مسابقه مى‌دادند، رسول خدا ٦ به أنجشه گفت:

«رويدك رفقا بالقوارير»

يعنى: اى أنجشه! قدرى آرامتر، با اين بانوان مدارا كن و شتران را تند مران».

و افزود: همچنين مانند گفتار رسول خدا

«ركبت فرس أبي طلحة فوجدته بحرا»

(بر اسب ابو طلحه سوار شدم آن را چون دريا يافتم)، مرادش تند رفتن او بود مانند تند رفتن روى آب دريا.

مترجم گويد: «أبو طلحه زيد بن سهل انصارى است، و از قبيله بنى النّجّار است، وى از شجاعان بوده و در تمامى غزوات رسول خدا ٦ شركت كرد، و در غزوه حنين چنان ايستادگى و شجاعت بخرج داد و فداكارى نشان داد كه همه او را تحسين كردند، و وى همانست كه پيغمبر ٦ در باره‌اش فرمود: صداى ابو طلحه در لشكر براى من از يك صد سوار بهتر است».

بارى، مأمون گفت: مراد از بحر در كلام رسول خدا ٦ بسيارى تاخت و تاز است، و نيز مانند قول خداوند متعال كه فرموده: وَ يَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكانٍ وَ ما هُوَ بِمَيِّتٍ وَ مِنْ وَرائِهِ عَذابٌ غَلِيظٌ. ابراهيم- ١٧ (يعنى: مرگ از هر سو به او رو كند ولى او نمرده بلكه عذاب خداوند سخت است) مراد آنست كه گوئى مرگ از هر طرف او را احاطه كرده است، هر چند كه از يك سو هم اگر آيد او مرده است، و غرض آنست كه آلام و تلخى جان كندن از جميع اطراف او را در بر گرفته، و تلخى اين مرگها را مى‌چشد.