ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٧٤ - باب ٣٥ كتابى كه حضرت رضا

مى‌آمرزد- البتّه از آن كسى را كه خود صلاح بداند- و گناهكاران موحّدان را در آتش دوزخ مخلّد نمى‌دارد و روزى نجات خواهند يافت و از آتش خارجشان خواهند كرد، و شفاعت در حقّ ايشان جايز است.

و اين روزگار، روزگار تقيّه است در اين مرز و بوم، كه آن سرزمين اسلام است نه سرزمين كفر و نه سرزمين ايمان، و امر بمعروف و نهى از منكر هر دو واجب و از واجبات است در صورت امكان، كه بيمى بر جان شخص نباشد. و ايمان، به اداء امانت و پرهيز از جميع گناهان كبيره است، و آن شناخت و معرفت خدا و رسول است به دل و صميم قلب و اقرار نمودن با زبان (كه صريحا بگويد: (أشهد أن لا إله إلا اللَّه، و أنّ محمّدا رسول اللَّه) و طبق آن اعتقاد، عمل كردن است.

و تكبير در روز عيد فطر و قربان واجب است، و در عيد فطر در تعقيب پنج نماز (گفتن تكبير) واجب است- كه ابتداى آنها بعد از نماز مغرب شب عيد است-، و در عيد قربان بعد از ده نماز است- كه ابتداى آن عقب نماز ظهر است در روز قربانى و عيد اضحى كه دهم ماه ذى حجّه باشد-، و براى كسى كه در منى حاضر باشد بعد از پانزده نماز واجب است، يعنى تركش زيان آور است.