ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٧٩ - باب ٣٥ كتابى كه حضرت رضا

تكبّر كردن، و اسراف و تبذير و خيانت، و كوچك شمردن حجّ خانه كعبه، و نبرد با اولياء حقّ تعالى، و سرگرم ساز و آواز طرب شدن، و اصرار بر گناهان.

حمزة بن محمّد علويّ كه از احفاد زيد بن علىّ بن الحسين- عليهما السّلام- بود براى من روايت كرد كه: قنبر بن علىّ بن شاذان از پدرش از فضل بن شاذان از علىّ بن موسى الرّضا- عليهما السّلام- مثل اين كتاب را نقل كرده است، الّا اينكه نگفته است كه حضرت براى مأمون نوشت، و در حديث او نامه اين اضافه را دارد كه: زكات فطره را دو «مدّ» گندم و يا يك «صاع» جو، و خرما و مويز گفته، و وضو را شستن يك بار يك بار را فريضه، و دو بار دو بار را نيكو بجاى آوردن آن ذكر كرده است، و گناهان پيمبران (كه در قرآن آمده) صغاير بخشوده گفته است، و نيز زكات را در نه [٩] چيز معيّن كرده كه: گندم و جو و خرما و مويز و شتر و گاو و گوسفند، و طلا و نقره است، امّا حديث عبد الواحد بن محمّد بن عبدوس- رضى اللَّه عنه- در نزد من صحيحتر است، و لا قوّة إلّا باللَّه.