ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٧١ - باب ٣٥ كتابى كه حضرت رضا

تنها پدر و مادر بلكه اطاعت هيچ كس در معصيت پروردگار جايز نيست، چرا كه مخلوقى را در نافرمانى و معصيت خالق اطاعت نيست.

و ذبح برّه تو دلى كه از شكم مذبوح مرده بدنيا آيد در وقت ذبح مادرش در صورتى كه مو و كلك داشته باشد همان ذبح مادرش ميباشد و در صورتى كه زنده بدنيا آيد بايد آن را سر بريد.

و جايز بودن آن دو متعه كه خداوند در كتابش نازل فرموده و پيامبر ٦ آن را سنّت نهاده است، يكى متعه زوجه و عقد انقطاعى و بمدت معيّن است، و ديگرى متعه حجّ؛ يعنى تمتّع در حجّ.

و فرائض و ميراث همان نحوى است كه خداوند تعالى در كتابش مقرّر فرموده، و نبايد از آن حدود تعدّى كرد و حقّ پاره‌اى را زياد داد كه بديگران ستم شود، و با وجود فرزند و پدر و مادر احدى از اقوام ارث نمى‌برند مگر شوهر يا زوجه، و كسانى كه در كتاب خدا سهمى براى ايشان ذكر شده است بميراث سزاوارترند از كسانى كه حقّى بر ايشان ذكر نشده است، و عصبه از دين خدا نيست.

شرح: «عصبه در اصطلاح فقها آنست كه مال ميراث از سهامى كه در فرائض معيّن شده زياد بيايد و سهم بر ان سهمشان به يك يكم نرسد و مثلا هفت دهم مال شود، مبلغ زائد را فقهاى عامه ميگويند بايد به‌