ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ١٩٩ - باب ٣٤ عللى كه فضل بن شاذان ذكر كرده است

باب ٣٤ عللى كه فضل بن شاذان ذكر كرده است‌

و در خاتمه آن يادآورى نموده كه اين علل را در مرور ايّام يكى پس از ديگر در مجالس مختلف از حضرت رضا ٧ شنيده و ثبت كرده و پس از آن همه را در دفترى گرد آورده و به علىّ بن محمّد بن قتيبه نيشابورىّ اجازه روايت آن را بواسطه او از حضرت رضا- ٧- داده است.

١- عبد الواحد بن محمّد بن عبدوس نيشابورىّ در شعبان سال ٣٥٢ نقل كرد كه علىّ بن محمّد بن قتيبه از فضل بن شاذان نيشابورىّ، و نيز حاكم جعفر بن نعيم بن شاذان از عموى خود محمّد بن شاذان و او از فضل بن شاذان روايت كردند كه او چنين نقل كرد كه اگر سائلى پرسيد: آيا مى‌شود خداوند حكيم بنده خود را بكارى تكليف كند بدون هيچ علّت و سببى و معنائى؟ باو گفته مى‌شود: نه، چنين چيزى جايز نيست، زيرا كه او حكيم و درستكار است و عبث از او سر نمى‌زند و نادان هم نيست كه بيهوده فرمانى دهد، و اگر گفتند: