ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٤٥٦ - باب ٤٥ تقرب جستن مأمون بآن حضرت بمجادله و بحث با مخالفان در باره امامت و برترى على

اين آرامش بر كداميك نازل شد؟ اسحاق گويد: گفتم بر ابو بكر، زيرا رسول خدا ٦ نيازى به آرامش نداشت، چرا كه نترسيده بود، گفت: از سخن خدا در روز حنين برايم بگو كه خداى عزّ و جلّ ميفرمايد: وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً وَ ضاقَتْ عَلَيْكُمُ الْأَرْضُ بِما رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ* ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى‌ رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ‌- توبه: ٢٥، ٢٦.

(و در روز حنين هنگامى كه بسيارى جمعيّتتان موجب خوشحالى شما شده بود، ولى هيچ ثمره‌اى برايتان نداشت، و فرار كرديد، و زمين از هر سو و هر طرف شما را تحت فشار مرگ قرار داد، تا اينكه خداوند سكينه و آرامش خود را به پيامبرش و بر دلهاى شما مؤمنين نازل ساخت). آيا ميدانى مراد از آن مؤمنين كه خداوند در اين آيه كريمه اراده فرموده كيانند؟ گويد: من گفتم نميدانم، گفت: مردم در غزوه حنين و در آن روزى كه فرار را بر قرار اختيار كردند، و با رسول خدا ٦ جز هفت تن از بنى هاشم هيچ كس باقى نماند:

علىّ بود كه با شمشيرش كارزار ميكرد و عبّاس بود كه لجام استر رسول خدا ٦ را بدست گرفته بود، و پنج تن ديگر كه گرداگرد آن حضرت حلقه زده بودند و خوف آن داشتند كه مبادا ضربتى برسول خدا زنند يا آسيبى برسانند، تا