ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٨٢ - از اخبار آن حضرت

خود نميشناخت، و بعدا فهميد كه آن زن دايه و خدمتكار اوست، مردم نيز او را مادر وى ميدانستند، و چون حضرت با وى ازدواج كرد ميپنداشتند مادر خود را بزوجيت گرفته است، معاذ اللَّه، پناه بخدا، بلكه بلكه اصل مسأله اين بود كه اين زن در خانه على بن الحسين عليهما السّلام ماندگار بود، يك وقتى امام از همخوابگى با يكى از همسرانش فارغ شده بود و براى غسل كردن بيرون مى‌آمد، آن زن ويرا ديد، حضرت به او گفت: اگر تو هم آرزوى همسردارى خدا را در نظر دار و از من پنهان نكن و بگو، زن گفت: آرى، پس حضرت او را بزوجيّت خود در آورد، و مردم چون او را مادر حضرت مى‌پنداشتند، شهرت دادند كه علىّ بن الحسين با مادر خود تزويج كرده است. مترجم گويد: «مراد به «ولد أبيه» علىّ اكبر است» و محمّد بن يحيى صولى گويد: عون بن محمّد گفت: سهل بن قاسم براى من نقل كرد كه: هيج يك از فرزندان ابو طالب نبود مگر اينكه حديث حضرت رضا ٧ را راجع به اين قضيه (قضيه فوق) از من نوشت.

٥- بسند مذكور در متن ابو حسين محمّد بن ابى عبّاد گفت: شنيدم حضرت رضا ٧ روزى بيكى از غلامان خود فرمود: اى غلام: «آتني الغداء» صبحانه را بياور، من لفظ حضرت را در دل نادرست انگاشتم، چون فعل «آتى يؤتى» يك مفعول بيش نمى‌گيرد و مفعول دوم آن بايد با باء تعديه باشد و