ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ١٩٦ - باب ٣٣ ذكر آنچه آن حضرت

هستند و غير آنان از ديگر زنان بجهت اينكه اين ديدنها تحريك شهوت مردان كند و بحركت آمدن شهوت بفساد خواهد انجاميد، و باعث دخول در عمل حرام و كارهاى ناپسنديده و نامشروع مى‌شود، و همچنين هر عضو ديگرى غير از موهايشان كه بايد بپوشانند، مگر آنكه خداى تعالى اجازه داده و فرموده كه:

وَ الْقَواعِدُ مِنَ النِّساءِ اللَّاتِي لا يَرْجُونَ نِكاحاً فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُناحٌ أَنْ يَضَعْنَ ثِيابَهُنَّ غَيْرَ مُتَبَرِّجاتٍ بِزِينَةٍ (زنانى كه از نظر سنّ و پيرى از اولاد و ديدن حيض ايستاده باشند و اميد نكاح نداشته باشند، پس باكى بر آنان نيست كه جامه‌هاى خود را از روى سر بيفكنند و موى خود را برهنه نمايند در صورتى كه خود را آرايش نكرده باشند، و نخواهند آرايش و زينت خود را بنمايند و غرض از برهنه كردن سر، نماياندن زينت و آرايش خود نباشد) مگر لباس «روپوش» كه در اين صورت اشكالى ندارد به موى چنين زنان نگريستن.

و علّت اينكه زنان نيم مردان ارث داده ميشوند آنست كه چون زن همسر اختيار كند مالى ميستاند ولى مرد مى‌پردازد، از اين جهت است كه درآمد مرد را افزون كرده‌اند.

و علّت ديگرى كه مرد دو چندان زن ارث مى‌برد آنست كه زن عيال و نفقه خور مرد است و احتياجات او را مرد عهده‌دار شده است كه بپردازد، امّا زن نفقه دهنده مرد كه نيست هيچ، نفقه خود را هم مكلّف نيست، بلكه بعهده‌