ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ١٧٨ - باب ٣٣ ذكر آنچه آن حضرت

ابو قبيس حاضر گشته و با زبان و لب براى آنست كه او را زيارت كرده است شهادت دهد.

و علّت اينكه «منى» را منى گفتند اينست كه جبرئيل ٧ بنزد ابراهيم ٧ آمد و او را گفت: تمنّا كن و آرزوى خود را از خدا بخواه، پس ابراهيم ٧ از خدا خواست كه بجاى فرزندش اسماعيل، در قربانى، گوسفند (قوچ) قرار دهد و امر بذبح آن كند كه فداى اسماعيل باشد، و خداوند حاجت او را داد.

شرح: «اين جمله بنظر درست نيست زيرا در اين صورت آزمايشى در كار نبوده، و حال آنكه قرآن ميفرمايد: إِنَّ هذا لَهُوَ الْبَلاءُ الْمُبِينُ‌ (و اين البته آزمايشى است بس آشكار».

و علّت روزه گرفتن فهميدن ناراحتى گرسنگى و تشنگى است به آنكه بنده در سختى و ناملايم افتد و رنج و ناراحتى آن را تحمّل كند تا نزد خداوند اجر داشته و صبر و پايداريش را بحساب خداوند گزارد. و نيز اين دليلى باشد براى او از سختيهاى عالم آخرت، علاوه بر اينكه روزه باعث درهم كوبيدن شهوات است براى او و پند دهنده است او را در دنيا و دليل و علامت است براى آخرت، و دانسته مى‌شود بدان مقدار سختى و شدّت آن نسبت بدنيا، و نيز درك شدّت رنج فقراء و تهيدستان در دنيا و آخرت (بدين معنى كه چون شخص روزه دار سختى و شدّت گرسنگى و فقر را در دنيا بچشد و حسّ كند، و مشقّت احوال آخرت را درك كرده و از روزه پند خواهد گرفت، و خود را براى سختى‌