ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٦٨٨ - باب ٦٩ - معجزاتى كه از مزار آن حضرت ظاهر شده و استجابت دعا در آن بقعه

پرسيد: آيا ما را دعا كردى و از جانب ما زيارت نمودى؟ گفتم: آرى، گفت:

احسنت! آفرين! بمن ثابت شده است كه دعا در آن مزار شريف مستجاب است.

٣- ابو نصر احمد بن حسن ضبّى- كه من كسى را از او ناصبى‌تر نديده بودم، و از شدّت دشمنيش با اهل بيت در صلوات ميگفت: «اللّهمّ صلّ على محمّد تنها» و بر آل آن حضرت صلوات نمى‌فرستاد- گويد: شنيدم ابو بكر حمّامى فرّاء كه از محدّثين آن سرزمين است در «سكّة الحرب»- كه نام محلّى است در نيشابور- ميگفت: از بعض مردم نزد من مالى بوديعه بود، و من آن را در زمين پنهان كردم، و بعد موضع آن را فراموش كردم، و متحيّر شدم چه كنم، و صاحب آن وديعه مرا ببردن مال متّهم ساخت، با كمال اندوه و غم از منزل بيرون آمدم و حيران ماندم كه چه بايدم كرد، در آن حال جماعتى ديدم كه بسوى مزار علىّ بن موسى الرّضا ٧ ميروند و قصد زيارت آن حضرت را دارند و من با ايشان رهسپار شدم و بمشهد آمده زيارت كردم و دعا كردم كه خداوند عزّ و جلّ محلّ وديعه مزبور را بمن ياد آورد، در آنجا شبى در خواب ديدم مثل اينكه كسى آمد و بمن گفت: وديعه را در فلان موضع دفن كردى، من بصاحب وديعه‌