ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٤٧٧ - باب ٤٥ تقرب جستن مأمون بآن حضرت بمجادله و بحث با مخالفان در باره امامت و برترى على

رسول خدا ٦ راه ضلالت پيموده‌اند، و اگر بگوئيد: آرى، امّت را تكذيب كرده‌ايد و قول شما وجوهى را كه قابل انكار نيست باطل ميكند. و حال بگوئيد:

آيا راست است اين قول خداوند عزّ و جلّ كه فرموده است: قُلْ لِمَنْ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ، قُلْ لِلَّهِ‌ (بگو از ان كيست آنچه در آسمانها و زمين است؟

بگو از ان خداست) گفتند: راست است، گفت: آيا آنچه غير خداست از خدا نيست كه ايجادكننده آن و مالك آن بوده است؟ گفتند: آرى، گفت: در اين گفتارتان بطلان آنست كه واجب گردانيده‌ايد كه خود اختيار خليفه‌اى كنيد كه حكمش بر شما نافذ باشد و او را خليفه رسول خدا ٦ بدانيد، و حال آنكه خود، او را بخلافت و امارت نشانده‌ايد و طاعت او را بر خود واجب كرده‌ايد، و چون بر او غضب كرديد عزلش مى‌كنيد و اگر امتناع ورزد او را مى‌كشيد، واى بر شما! دروغى را بر خدا افترا نبنديد، كه عقوبتش را فرداى قيامت خواهيد ديد آن هنگام كه در برابر ميزان عمل قرار گيريد و بر خدا و رسولش وارد شويد در حالى كه عمدا بر او دروغ بسته‌ايد، با وجود اينكه او فرموده است «هر كس بر من دروغ بندد جايگاه خود را در آتش دوزخ مهيّا ببيند».

آنگاه رو بقبله نموده و دستهايش را بسوى آسمان بالا برده و گفت: