ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ١٣٠ - باب(٣١) آنچه از حضرت رضا

مگر آن كس را كه ميان او و برادر دينى و رفيقش عداوتى باشد، كه فرشتگان را دستور فرمايد آنان را مهلت دهيد تا با يك ديگر صلح و سازش كنند.

شرح: «در پاره‌اى از نسخ بجاى «شهر اللَّه الأصمّ» «شهر اللَّه الاصب» نسخه بدل ذكر شده و اصمّ يعنى كر و ناشنوا، و اصبّ يعنى پر ريزش».

٣٣٤- ابن زريق بهمين اسناد از امير مؤمنان ٧ روايت كرده كه رسول خدا ٦ فرمود: خداوند سبحان به فرشتگان گماشته بر انسان كه از آنان به «الكرام البررة» تعبير مى‌كنند وحى فرستاد كه بر بندگان و كنيزان من پس از نماز عصر زلّتى و لغزشى ننويسيد.

شرح: «مراد افراد روزه دارند، و «ضجر و عثرت» بمعنى تندخوئى و كم حوصلگى است، و پر واضح است كه شخص روزه‌دار پس از نماز عصر خسته است و گرسنگى و تشنگى بر او غلبه كرده و اختيارش را ربوده است، پس از روى عمد ناروائى انجام نمى‌دهد بلكه تا حدّى نرمخوئى خمود را از دست داده و تند شده است و لذا خداوند بر او نمى‌گيرد و فرمان ثبت نكردن صادر مى‌فرمايد».

٣٣٥- ابن زريق بهمين اسناد از امير مؤمنان ٧ روايت كرده كه رسول خدا ٦ فرمود: خداوند عزّ و جلّ را خروسى است كه تاجش در زير عرش و پايش در مركز طبقه هفتمين زمين است، و چون ثلث آخر شب شود آن خروس بصدا