ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٤١٠ - باب ٤٣ اشعارى كه در باره حلم و سكوت در مقابل جاهل و ترك عتاب دوست و جذب دشمن تا آنكه دوست شود، و پرده پوشى فرموده است

٣- پدرم بسند مذكور در متن از عبد اللَّه بن مغيره روايت كرد كه گفت:

شنيدم از حضرت رضا ٧ كه ميخواند:

تا آخر چهار بيت كه در متن ذكر شده است، و ترجمه آن اينست:

١- تو اكنون در خانه و سرائى هستى كه مدّت ماندنت محدود است و در همين مدّت كوتاه عمل هر عاملى مورد قبول است.

٢- آيا نمى‌بينى كه مرگ از هر سو اين سرا را فرا گرفته، و آرزوها را مرتّب بر باد فنا ميدهد؟! ٣- و در اين مدّت كم و كوتاه تماما ميكوشى و شتاب دارى كه اميال نفسانى و شهوات خود را سير كنى، و توبه و بازگشت بسوى حق را بعقب انداخته و وعده ميدهى.

٤- با اينكه مرگ بدون خبر و ناگهان فرا ميرسد! اكنون ببين شخص با فكر و انديشه چه بايد بكند.

٤- حسن بن عبد اللَّه بن سعيد بسند مذكور در متن از احمد بن حسين كاتب ابى فيّاض از پدرش روايت كرد كه گفت: ما در مجلس علىّ بن موسى‌