ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٤٩٧ - باب ٤٧ ذكر اخبارى كه دلالت بر امامت آن حضرت دارد

عصيتك و لا صنع لي و لا لغيري في إحسانك، و لا عذر لي ان أسأت، ما اصابني من حسنة فمنك، يا كريم اغفر لمن في مشارق الأرض و مغاربها من المؤمنين و المؤمنات»

(حمد مخصوص تو است اگر تو را اطاعت كنم، و مرا حجّتى و عذرى نيست اگر تو را معصيت و نافرمانى كنم، و عملى از براى من و غير من نيست در احسان و بخشش تو، و مرا عذرى نيست اگر كار بدى انجام دهم، و آنچه خوبى و نيكى بمن رسد همه از جانب تو است، اى كريم بيامرز هر كس كه در مشرق و مغرب عالم از مؤمنين و مؤمنات است». اسحاق گفت: تا چند ماه عقب او نماز گزارديم، و آن حضرت در نمازهاى واجب در ركعت اوّل حمد و إنّا أنزلناه، و در ركعت دوم حمد و قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ چيزى نيفزود.

دلالت ديگر:

٦- محمّد بن علىّ ماجيلويه- رضى اللَّه عنه- بسند مذكور در متن از محمّد بن داود روايت كرد كه گفت: من و برادرم نزد حضرت رضا ٧ بوديم كه خبر آوردند دهان محمّد بن جعفر كليد شد (يعنى چانه‌اش را بستند) امام برخاست و روان شد و ما نيز بهمراه او رفتيم و ديديم كه چانه‌