ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٦١٩ - باب ٦٥ بعضى مراثيى كه در باره حضرت رضا

مجسّم ميسازد.

٥- چشمها از هيبت و بزرگى كه از والائى مقام آنان در انديشه و فكر خود دارد خاضع و خاشع شدند.

٦- مزارى كه زوّارش چون در كنار آن آيند و بر آن وارد گردند، هنگامى كه بيرون ميروند گناهانشان ريخته شود.

٧- كسانى كه به آن محلّ قدم نهادند و قصد زيارت داشتند، توشه ايمنى از عذاب الهى را بهره برند و نيز از آنكه روزى به تهيدستى گرفتار شوند امنيّت يابند.

٨- خداوند از جانب صاحب قبر، ايمنى را براى زائرين آن ضامن گشته، و بدين سبب قلم از ايشان برداشته شده است و زلّات ايشان را نويسندگان اعمال ننويسند، (البته زوار واقعى معصيت و گناه نمى‌كنند، و اگر غفلتى روى دهد و گناهى از ايشان سر زند، بى‌درنگ توبه كرده و از خدايشان عذر مى‌خواهند).

٩- اگر اكنون از باريدن باران بى‌نيازشده‌ايم اين از بركت آن قبر شريف است كه اگر نبود ابرها بر اين بلاد باران نمى‌باريد.

١٠- قبرى كه علىّ بن موسى عليهما السّلام را در بر دارد بر حلّ و حرم يعنى بر سرزمين حرم مكّه فخر ميكند.

١١- بزيارت آن قبر رفتن فرض و واجب است، همچنان كه بزيارت حرم‌